Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?

Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona? Deze vraag kreeg ik van een stiefmoeder. Goede vraag! En belangrijk om angst van de kids binnen de perken te houden. Dat is voor jouw innerlijke rust ook belangrijk. Lees hier over praktische tips.

 

Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?

Behalve verveling en onrust omdat kinderen niet naar school of opvang kunnen en ook niet met vriendjes kunnen spelen, hebben kinderen last van onrust, stress en angst.

Het is zo abstract voor kinderen. Een onzichtbaar virus dat mensen ziek maakt. Waar mensen aan dood gaan.

Het is ook om van in paniek te raken. Stel je voor dat je dat je besmet raakt. Dat je moeder naar het ziekenhuis moet. Stel je voor dat je dood gaat. Of je vader – of moeder die je nu misschien niet eens kunt zien…

Wat is nu onze taak als ouders en stiefouders? Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona en wat beter niet.

Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?

De basis is dat we ze een gevoel van veiligheid willen geven.  Het geven van informatie over deze ziekte is zeker heel belangrijk. Want kinderen pikken uiteraard van alles op. Maar we hoeven ze ook niet extra bang te maken.

De communicatie heeft dit als doel:

  • Wij volwassenen doen wat nodig is.  Vertrouw op ons
  • Wij geven richtlijnen zoals: Handen wassen, afstand houden, thuis blijven zoveel als het kan. Dat helpt om het verspreiden te voorkomen
  • De meeste mensen krijgen milde symptomen en worden weer beter
  • De scholen zijn dicht, en dat is goed, zo helpen we allemaal mee om besmetting te voorkomen
  • We gaan nieuwe routines ontwikkelen om het thuis zo fijn mogelijk te hebben
  • Jij als kind kan altijd terecht bij je vader, je moeder of je stiefouder

Dit is voldoende informatie voor kinderen tot een jaar of zes.

Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?

Basisschool kinderen hebben veel meer gedachten en meer bewuste angsten over dit virus. En waarschijnlijk een heleboel vragen. Ga daar  allemaal serieus op in.

Je kunt het gesprek het beste zo beginnen:

  • Wat weet je al van Corona?
  • Wat vind je daarvan?
  • Waar maak je je zorgen over?
  • Hoe ga je met die zorgen om?
  • Waar maak je je nog meer zorgen over?

Dan kun je prima ingrijpen en foutieve info corrigeren. Maar vooral compassie en begrip tonen voor de onrust en stress.

‘Jeetje ja, het is ook moeilijk voor je, lieverd. Ik begrijp dat je je zorgen maakt. Maar… ‘ En dan vul je bv in:  ‘De meeste mensen worden weer beter’.

Je kunt als je het antwoord niet weet, prima zeggen dat je het opzoekt en er later op terug komt. En dan kun je de informatie/moeilijke antwoorden doseren!

Wat vertel je je kinderen en stiefkinderen over Corona?

Pubers trekken zich vaker terug en hebben geen zin in ‘moeilijke gesprekken’. Bovendien hebben ze, hopelijk, vrienden waarmee ze ook hun zorgen kunnen delen.

Respecteer dit, maar kom er wel op terug als ze geen zin hebben om te praten. Zeg in ieder geval dat de deur open staat als ze wél willen praten.

Met pré- en pubers kun je samen informatie zoeken. Zo leren ze van alles over de wereld en wat je kunt doen om jezelf en anderen te beschermen.

En benadruk bij pubers hoe belangrijk het is om de regels in acht te nemen – laat anders filmpjes zien hoe het erg het is. Pubers denken namelijk héél anders. Ze zijn geneigd regels te overtreden en te denken dat ze onsterfelijk zijn…

Moeilijke emoties bij de kids

Voor stiefmoeders die sowieso moeite hebben met hun stiefkids, of nog maar kersvers zijn in deze nieuwe taak kan het lastig zijn om de emoties van de kinderen te begrijpen.

Kinderen die stress ervaren, vertonen vaak negatieve gedragingen. Van nukkig doen en je negeren tot woede-uitbarstingen, agressie en regressie.

Dit is een grote uitdaging voor stiefmoeders.

Het beste dat je kunt doen is beseffen dat dit gedrag NIET tegen jou gericht is. Maar een symptoom van angst en onrust.  Toon begrip. Onthoud dat je wél je grenzen stellen mag stellen.

Hoe toon je compassie?

Benoem wat je ziet. Zo voelt een kind zich gehoord en gezien.

‘Ik begrijp dat het heel moeilijk voor je is. Ik zie aan je dat je boos (woedend, verdrietig enz) bent. Dat kan ik me goed voorstellen.  Maar we gaan hier niet zo met elkaar om.’

‘Ik verwacht dat je…

  • nu ophoudt met je zusje te slaan
  • nu ophoudt met schelden
  • nu ophoudt met dingen kapot maken
  • nu ophoudt met …. wat voor negatief  gedrag het ook kan zijn.

Lukt het jou om je gezin in goede banen te leiden? Dan petje af!

Lukt het even niet? Dan is het ook ok! Jij staat ook onder stress, stiefmoeder! En dan krijg je elke dag, nee, elk uur een nieuwe kans om het anders/beter te doen.

Tips

Deze tips kun je ook prima uitvoeren als je nog niet zo’n goede band met je stiefkind hebt. Laat weten dat je er bent!

  • Je kunt met kinderen ‘zielige’ films kijken zodat je lekker een potje kunt huilen en zo angst kunt verwerken
  • Stoeien is een van de beste manieren voor kinderen om moeilijke emoties te verwerken. Lekker duwen, trekken, vechten en heel veel lachen
  • Ook het kijken van grappige films en samen lachen, helpt om te ontspannen en daardoor de angst los te kunnen laten
  • Naar buiten gaan, frisse lucht inademen…. zo ver dit kan…. is ook een fantastische tool tegen stress en onrust
  • Er zijn allerlei sites met gratis online lessen in yoga en mindfulness, ook voor kids, doe er je voordeel mee!

Samengevat

Voor jonge kinderen: Maak je kind niet onnodig bezorgd. Houd het eenvoudig, maar noem het beestje wel bij z’n naam.

Hoe ouder ze worden: Hoe meer je kunt benoemen. Blijf zorgen voor een gevoel van veiligheid en dat jullie het als volwassenen allemaal aankunt.

Als de kinderen meer rust ervaren, gedragen ze zich ook beter en daar heb jij weer profijt van!

Heb je hulp nodig? Ik bied op het moment gratis  Red-je-stiefgezin-sessies aan. Klik hier voor meer info.

Wil je meer lezen? Deze blogs kunnen helpen:

Corona en de omgangsregeling

Corona en je stiefgezin – zeven gouden tips tegen stress!

 

Corona crisis- hoe help je de kids in je stiefgezin?

rust balansAnnette van der Maarel is coach en counsellor. Ze is opgeleid tot stress-counsellor en begeleidt stiefgezinnen, maar ook mensen met stress-gerelateerde problemen.

Ze houdt van wandelen en doet dit nog volop, maar wel op rustige tijden en rustige plekken. De natuur geeft haar rust en balans.

‘Blijf gezond en zorg goed voor jezelf’.

Wil je dit delen? Dank!
Share

Houd jij van je stiefkind? Nee?

Houd je van je stiefkind? Nee?Houd jij van je stiefkind? Nee?

Dat zou zomaar kunnen.  En dat is helemaal normaal. Lees hier alles over de liefde in je gezin. En hoe je er mee om kunt gaan als je die roze bril niet op hebt. Of juist wel!, want er zijn ook stiefmoeders die wél van hun bonuskids houden. Houd jij van je stiefkind? Ja? Of nee?

Houd je van je stiefkind? Nee?

Naar mijn mening is het geen taboe meer om te zeggen dat je niet van je stiefkind houdt.

Als je je verdiept in praatgroepen op facebook is het eerder comme if faut om te roepen dat je een hekel hebt aan je stiefkind.

Dat er totaal geen klik is. Dat het hopeloos is tussen jullie.

En dat kan.

En dat komt vaak voor.

En dat is voor alle partijen vreselijk moeilijk. Dat doet pijn.  Meer dan dat. Het breekt mijn hart als ik deze verhalen hoor. Het verwoest een heel gezin als er stiefmoeders zo negatief blijven praten over hun gezin.

Houd jij van je stiefkind? Nee? Dat hoeft ook niet! Lees maar snel verder. Eerst over hoe moeilijk het is  voor alle leden van het samengestelde gezin:

Moeilijk voor het stiefkind

Het is afschuwelijk voor een kind om op te groeien in een gezin waar hij zich niet gehecht voelt. Waar er geen liefde of tenminste vriendschap en zorg en aandacht voelbaar is, vanuit de stiefmama naar het stiefkind toe. Dit levert – volgens Amerikaans onderzoek – serieuze hechtings- en relatieproblemen op als het kind volwassen wordt. Het kind voelt zich zijn hele leven lang afgewezen.

Moeilijk voor bio-vader

Het is afschuwelijk voor een bio-vader om te moeten aanschouwen dat stiefmoeder zijn kind feitelijk niet verdragen kan. Dat het jouw zoon of dochter afwijst. Aldoor maar weer. Het is- wat mij betreft – een goede reden voor vader om een einde te maken aan deze relatie als hij, noch stiefmoeder bereid is om het tij te keren.

Moeilijk voor de bio-kids

Het is heel verwarrend als je merkt dat je half-broer of zus achtergesteld wordt. Dat jij meer mag dan je stiefzus. Dat er andere regels zijn in huis, dat je moeder wél jouw was opvouwt maar niet die van je stiefbroertje. Dat jouw moeder wél van jou houdt, maar niet van je halfzus.

Dat is intens verwarrend – en vaak volgen kinderen de emoties en gedrag van hun moeder. En gaan zich dus ook moeilijk opstellen tegenover de stiefzusjes en broertjes. Maar vooral tegenover de stiefouder.

Moeilijk voor de ex

Het is afschuwelijk voor bio-moeder, de ex dus, om verhalen te moeten horen hoe het is daar bij papa. Kun je je voorstellen dat je je kind naar een vrouw wil sturen die geen aandacht, tijd of vriendelijkheid kan opbrengen voor jouw eigen vlees en bloed?

Naar iemand die onterecht streng en afwijzend is?

Moeilijk voor stiefmama

Het is net zo afschuwelijk voor stiefmama. Je voelt de druk. Je wéét dat iedereen van je verwacht dat je wel liefde gaat voelen. Maar je kunt het niet opbrengen.

Houd je van je stiefind? Nee?

Ik kan het me levendig voorstellen hoe moeilijk het moet zijn. Alleen de geur van de zweetkleren uit de voetbaltas van je stiefzoon maakt je al misselijk.  Die hemelende ogen als je vraagt hoe het met hem is. Zijn praatjes. Zijn schoenen in de gang. Zijn stiltes. Of alles waar jij je aan ergert.

Houd je van je stiefkind? Nee?

Wat doe je dan in hemelsnaam als het zo is? Hier een aantal korte tips en reflecties.

Wat is dan die liefde?

Jij en je partner vielen voor elkaar vanwege chemie, geur, lichamelijke aantrekkingskracht, herkenning van humor, interesses, opleiding, achtergrond, opvoeding, brein, manier van doen, voelen, in het leven staan.

Dat is waar je op viel. Dat was de vlam, de bliksem, de vlinders in de buik.

Liefde – is echter veel meer dan dit. Zoals alle clichés  iets van waarheid met zich meedragen:

Liefde is een werkwoord. Je moet je interesse blijven tonen in de ander. Elkaar aldoor opnieuw leren kennen. Geven. Nemen. Samen zijn. Tradities, rituelen en herinneringen opbouwen. Het goede voorbeeld geven. Moeilijkheden overkomen. Compassie tonen. Plek innemen. Sorry zeggen.  Aldoor opnieuw beginnen. Liefde moet zich in jullie nestelen.

Deze laatste alinea geldt niet alleen voor geliefden.

Dit geldt voor alle diepere relaties in je leven.

Ook die met je stiefkinderen.

Waarom is liefde nu zo moeilijk in stiefgezin?

Stiefmoeders voelen zich afgewezen. 
Het gaat over diepe gevoelens. Dat je je gekwetst of  jaloers voelt. Dat je buiten spel gezet wordt. Het vijfde wiel aan de wagen bent.

Daar komt dan nog bij dat stiefmoeders ook vaak echt afgewezen worden.

  • Door hun partners omdat die geen begrip tonen
  • Door de ex die zich zelf afgewezen en buitengesloten voelt
  • Maar vooral door hun stiefkinderen

Stiefkinderen wijzen hun stiefmoeders ook echt af.  En waarom?

  • Omdat stiefmoeder te hard van stapel loopt en te graag wil
  • Omdat ze hopen dat papa en mama weer bij elkaar komen
  • Omdat ze nog moeten wennen
  • Omdat zij zich zelf afgewezen voelen (en worden!) door hun stiefmoeder
  • Omdat ze in de (peuter-) puberteit zitten en zich los aan het maken zijn
  • Omdat ze geen ´toestemming ´ krijgen van bio-moeder om hun stiefmama aardig te vinden
  • Omdat ze geen hulp krijgen hoe om te gaan met al deze moeilijke emoties- ook niet van bio-vader.

Je snapt het al. Als je je allebei afgewezen voelt – dan gaat het niet lukken.

De pijn van je afgewezen voelen – gaat niet samen met  vriendelijkheid, compassie en zeker niet met liefde.

Wat kun je doen als je niet van je stiefkind houdt?

Het is jouw verantwoordelijkheid als volwassen mens om hier daadkrachtig aan te gaan werken. Houden van – nee, dat hoeft niet.

Maar ik verwacht dat je in je gezin een vriendelijk klimaat schept. Met warmte. Geduld. Humor. Ruimte. Grenzen. Met liefde en leiding.

Zet je over je eigen schaduw heen.   Aldoor weer opnieuw.  Tel tot tot tien. Maak een grapje. Zeg tegen jezelf dat je stiefkind moeilijk gedrag vertoont omdat het niet lekker in zijn vel zit.

Wentel niet in de ellende. Als je aldoor blijft roepen dat het niks wordt – hoe groot is de kans dat het beter wordt? Ventileren helpt even. Maar je zult aan de slag moeten.

Ga je pijn helen. Die afwijzing heb je al eerder in je leven ervaren. Ga hem NU helen.

Accepteer dat het tijd kost. Accepteer dat je verwachtingen en ideaalplaatjes uit je jeugd niet kloppen. Geniet van het goede. Laat de controle los.

Zeg tegen jezelf dat het niet aan jou ligt. Maar aan het hele systeem.

Schep ruimte voor toenadering. Zie je stiefkind als een zwerfkat die je net in huis hebt gehaald en die je naar je toe lokt met lekkere hapjes. En genoeg tijd om in haar eigen tempo naar jou toe te komen!

Blijf beleefd, vriendelijk en benaderbaar. Zeg altijd, altijd gedag en dank je wel.

Neem het initiatief. ´Ga je mee wandelen? Een spelletje spelen, naar de bios, een hut bouwen?´

Je partner heeft de taak om zijn kinderen terecht te wijzen. Als ze jou blijven negeren. Ook zij zullen zich moeten houden aan de beleefdsheidsnormen die je samen beslist. Ook jij mag uiteraard je grenzen stellen. Ook jij mag uiteraard een slechte dag hebben en chagrijnig of boos zijn.

Lukt dat niet alleen? Ga dan in coaching. Ik help je graag, ook via whatsapp live bellen of de mail. Het eerste half uur is gratis en vrijblijvend.  DE PROBLEMEN GAAN NIET VANZELF OVER.

Je houdt wél van je stiefkind!

Dat is fantastisch! Wat bof jij. En je stiefkind, bio-kind, bio-vader en ex….

Maar helaas is dit vaak ook niet makkelijk. Ik krijg noodkreten van stiefmama´s die me schrijven dat niemand begrijpt dat ze van hun stiefkind houden. Dat niemand hun emoties serieus neemt. Dat is schrijnend.

  • ´Jij hebt zelf geen kinderen, dus je wéét niet wat moeder-liefde is´
  • ´Je vindt ze wel leuk – maar liefde tussen biologische ouders en kinderen gaat dieper. Dat is anders. Jij hebt die bloed-band niet!`
  • ´Wacht maar totdat het pubers worden!´

En ook deze houding van de omgeving kan je als een afwijzing ervaren. En ook dit doet pijn….

Want ja! Je kunt natuurlijk van je stiefkind houden. Ja! Het kan liefde op het eerste gezicht zijn. Ja! Je kunt bouwen aan een mooie, liefdevolle relatie. Ja! Ja! Ja!

Meer lezen?

Deze blogs kunnen je misschien verder helpen:

Manipulerend stiefkind’

Samengesteld gezin – grenzen stellen, hoe doe je dat?

samengesteld gezin – grenzen stellen, hoe doe je dat?

 

stiefmoeder coachAnnette van der Maarel is coach en counsellor. Haar passie is om jouw gezin weer op de rit te krijgen. Ze coacht graag buiten in de natuur. En anders gewoon aan tafel!

Je kunt haar altijd mailen met kleine en grote vragen. a.vandermaarel@hotmail.com.

P.S. Behoefte aan hulp om een band op te bouwen? Dat kan!  Klik hier voor meer info.

 

 

Wil je dit delen? Dank!
Share