Wij zijn natuur

workshop shinrin-yoku
Wij zijn natuur.  Besef jij dat? Of denk je dat de mens er boven staat? Denk je aan bossen, meren, herten, oceanen, woestijnen als je aan de natuur denkt? Jij en ik maken ook deel uit van de natuur!
Ik verlang om te leven vanuit een natuurlijke staat van zijn.
Jij ook? Lees dan snel verder!

Wij zijn natuur

Ik herinner me dat ik op een dag als kind besefte dat ik, net als bomen, bijen, rivieren, vossen, open vlaktes, bossen en oceanen, de sterren en de maan – ook deel uitmaak van de natuur. Dat we er helemaal niet boven staan. Maar deel uit maken van.
Dat was een openbaring.
Het gaf me een gevoel van verbondenheid. Ik hoefde me nooit meer eenzaam te voelen.
Wij zijn natuur.
Nu, heel veel jaren later, besef ik dat deze visie voor mij de mijn wens om meer te leven vanuit een natuurlijke staat van zijn.
Om te gaan leven vanuit wie je wil zijn en wie je kunt worden. Vanuit je ware natuur.
Zodat wat je voelt, denkt en doet op een lijn zit.
Dat brengt heelheid. Je heel voelen. Kwetsbaar en krachtig tegelijk.

Constant stressen en streven

Maar dit is niet zo simpel.  Want alles om me heen staat in het teken van stressen en streven.
Onrust, spanning, gepieker, angst om door de mand te vallen is het resultaat. Het komt voort uit vergelijken. Moeten. Presteren. Perfectioneren. Druk van binnen en van buiten uit. Hoe het hoort. Hoe je denkt te moeten voldoen.

De stress komt voort uit ons stadse bestaan. ​​ We lopen nog niet synchroon met al die veranderingen. Wij mensen hebben 99,99 van de geschiedenis van de mensheid We horen buiten. Dicht bij de natuur. In de natuur. Met de natuur.

 

De ontwikkelingen en veranderingen in de maatschappij gaan als een sneltrein, ze razen voort, meer technologie, meer werken, meer hebben, meer willen.
Ik wil niet zeggen dat we teruggaan naar het primitieve leven van onze voorvaderen. Nee, joh. Ik hou van mijn laptop, mijn mobiel en de vrijheid die het me geeft. Ik hou van mooie dingen, van shoppen, prettig wonen.
Maar.
Voor mij is dit niet meer genoeg.
Ik heb behoefte aan verdieping. Verbinding. Aan voeding voor mijn ziel.
We zijn natuur.
Aan pure levensvreugde zoals kleine kinderen helemaal enthousiast kunnen zijn over de schoonheid van een miertje dat zich voortbeweegt.

Je ware aard

Ik denk dat we het nodig hebben om aldoor weer terug te keren naar de eenvoud van het buitenleven.  Voor meer energie, vreugde en frisse wind.
Ik heb het nodig om te struinen, wandelen, te ont-haasten, om uit mijn hoofd te gaan. Het denken en piekeren los te laten en terug in mijn lijf te landen.
Door je omgeving heel aandachtig met je zintuigen te ervaren, door te ruiken, voelen, zien, kom je ook in contact met die diepere lagen in jezelf. Waar je simpelweg dankbaar kunt zijn met alles wat nu is. Klein geluk ervaren.
Het bos, de duinen, hei en fields are the beste leermeesters die je maar kunt verzinnen om vanuit je ware natuur te gaan leven. Om te doen wat bij je past. Om te leven vanuit jouw waarden. Om te geven en bij te dragen. Om iets te betekenen.
Vanuit de rust die als vanzelf komt, door buiten te bewegen, ervaar je méér plezier, levenslust en nieuwe energie.

Stromen

Door in de buitenlucht te bewegen, te ademen. Door in die fijne cadans van wandelen of hardlopen te komen, gaat alles stromen. Je bloed stroomt. Je spieren spannen en ontspannen. Gepieker stroomt van je af.
Rust komt in plaats.
Weet je wat het mooie is van bewegen? Je komt ook figuurlijk in beweging. Alles gaat stromen.
Voor mij is dit avontuur. Voor mij geeft me dat al de vrijheid waar ik naar verlang.
Raakt dit iets in jou? Verlang je hier ook naar? Kom dan een keertje gratis en vrijblijvend uitproberen hoe ik buiten coach.  Of doe mee aan de workshop Shinrin-Yoku.  Je bent van harte welkom!
Annette van der Maarel is coach en counsellor. Ze coacht al jarenlang stiefmoeders, maar sinds kort ook iedereen die meer zichzelf wil zijn.  Die genoeg heeft van stress en spanning, en vanaf nu wil gaan leven vanuit je ware aard.
Wil je dit delen? Dank!
Share

I love Herfst!

I love HerfstDe herfst is officieel begonnen en wat zou ik je graag NU los willen rukken van werk, gezin, mobieltjes en social media en je mee naar buiten nemen.

Naar de paarse bloeiende hei – én naar jouw ware natuur.

Naar je wilde, oorspronkelijke ziel die verbonden is met bossen, heide, rivieren, bergen, met dier en plant, met alle mensen, met de hemel boven je en de aarde beneden.

Trek je wandelschoenen aan. Je ware natuur wil naar buiten!

Ga ronddwalen, lopen, ademen, bewegen, genieten van het zachte herfstlicht, van vocht in de lucht, van de geur van paddenstoelen.

Ga mijmeren, filosoferen. En waarom niet – ga de herfst gebruiken als een symbool voor waar jij nu staat. Dat heb ik ook gedaan:

I love Herfst

Herfst staat voor verandering, voor laten gaan, loslaten, bezinning,  maar ook voor oogsten, rijkdom en vieren.

Herfst staat ook voor helderheid en frisheid: Tijd om kleur te bekennen!

I love Herfst

 

Tijd om de prachtigste tinten goud, rood,  paars, oranje, geel en oker in je op te nemen. Als vitamine voor je ziel.  Jezelf te laven met geuren van humus, aarde, paddenstoelen, appels.

I love Herfst

De herfst staat voor oogsten en genieten-  wat heb jij gezaaid vorige lente aan nieuwe projecten, ideeën, relaties? Wat is nu sappig en en klaar om geplukt en van genoten te worden?

Ik ben helemaal blij dat ik mijn aanbod heb uitgebreid (en dat heb ik inderdaad in de lente ´gezaaid´, realiseer ik me nu).

  • Blij dat ik nu buiten coach.
  • Dat ik me nu richt op hart en ziel, op verdieping en bezinning.
  • Op dankbaarheid en geluk.
  • En dat ik mensen help om dat ook- vanuit hun eigen ware natuur te bereiken. YESS!

I love Herfst

Rotte appels en andere mislukkingen

In de oogsttijd kom je ook je eigen ´mislukkingen´ tegen.  Wat is nooit tot bloei gekomen? Wat is al aan het vergaan en schimmelen? Welke rotte appels ben je tegengekomen – welke mensen, projecten en dingen kun je nu beter los laten?

Ik laat een aantal ´ego´ dromen los. Dat is mijn wens! Ik heb het laatste half jaar steeds meer beseft dat ik dromen najaag die slechts om de buitenkant gaan.

Status-, volgers-, en geld-dromen hebben zich langzaam genesteld in mijn bewustzijn, terwijl ik dit helemaal niet wil. Zo is mijn ware natuur helemaal niet.

Het draait om een rijk léven, om ervaringen, ontmoetingen, om gelach, ontspanning, dankbaarheid. Om buiten zijn. Om mijn gezin. Het draait om het maken en scheppen van dingen. Dat geeft mij puur plezier. Dáár draait het om.

Dus loslaten maar!

Niet voor niks, hoor

Dwarrelend naar de aarde krijgen bladeren weer een nieuw doel. Dorre bladeren beschermen wortels tegen kou. Ze verteren, worden humus. Ook je oude dromen die je nu loslaat zijn de voedingsbodem voor nieuw, fris, wonderbaarlijk leven in de lente. Voor nieuwe heerlijke projecten, mensen en gedachten.

Vragen voor jouw ware natuur

  • Wat ga jij oogsten, waar kun jij blij mee zijn?
  • Wat ga je nu loslaten?
  • Verzoekje: Deel het hier onder als comment.
  • Tip: Ga naar buiten, dan komen de antwoorden vanzelf!

Me-date

Deze mijmeringen kreeg ik namelijk tijdens een heerlijke me-date samen met hondje Cooper op het Rozendaalse Veld  onder een Indian Summer-zonnetje.

De Me-Date is mijn anker.

En verankert mijn wilde ware natuur :- ).

P.S. Wil je mee naar buiten? Dat kan! Ik heb een fijn coaching-traject voor je. Lees er hier meer over.

Wil je dit delen? Dank!
Share

Minder Stressen – Meer Slapen

Minder Stressen - Meer SlapenAls je me al wat langer volgt, weet je dat ik elke week tijd en ruimte voor mezelf in plan. Voor een heuse Me-Date. Dat klinkt misschien lollig en leuk. Maar het heeft een zeer serieuze ondertoon. Wij gevoelige, ambitieuze, ondernemende vrouwen hebben tegenwicht nodig. Tegen stressen en streven. Tegen overspannenheid en burn-out. Minder stressen- Meer Slapen. Super effectief en makkelijk. Toch doen we het niet!!

Mijn Me-Date deze week

De me-date van deze week…. tromgeroffel….

is dus dat ik NIKS doe. Helemaal niks.

Het is druk in mijn hoofd en in mijn agenda. De scholen zijn gestart. Nieuwe beugels bij tieners geplaatst. Het halen en brengen naar hockey is weer begonnen. Het woordjes overhoren. Sommen oefenen. De ontbijtspits is er weer terug. En er zijn weer superleuke nieuwe en oude cliënten om te begeleiden. Nieuwe programma´s om te ontwikkelen.

Leuk. Heel leuk. Maar druk.

Bovendien ben ik ook nog niet helemaal opgeknapt van die hardnekkige hoest.

Vandaag is het me even te druk. Het is al de hele week net een tandje te veel.

Dus. Minder Stressen – Meer Slapen.

Kun je nee zeggen?

Om dat te bereiken, moet ik wel een paar keer goed en duidelijk NEE zeggen. Tegen mijn eigen ambities en perfectionisme. En tegen anderen. Anders verandert er niks!!

  • Nee – ik ga niet naar de film deze week met twee vriendinnen, ook al had ik enorm veel zin om uit te gaan.
  • Nee- ik ben gisteren ook niet naar de ouderavond gegaan, mijn man ging deze keer alleen.
  • Nee- ik ga ook niet bellen met mijn ouders of schoonmoeder.
  • Nee- ik laat de was voor wat hij is. En ook de kleren op de grond in de kinderkamers.  Ik laat alles voor wat het is.
  • Nee- ik ga maar een kort rondje met de hond lopen (ook al werkt dat natuurlijk ook goed tegen stress)
  • Nee -ik ga niet uitgebreid koken.
  • NEEEEE!!!!!! Het is echt heerlijk woord.  En het wordt steeds makkelijker om te zeggen als je eenmaal bent begonnen :- )

Minder Stressen – Meer Slapen

Ik ken mezelf nu zo goed, dat ik mezelf op tijd een halt toeroep.

Maar dit is niet makkelijk. Ik wéét het. Ik wil zo veel. Ik moet zoveel van mezelf.

Ik zie het ook bij zoveel slimme, gevoelige, ambitieuze, nieuwsgierige cliënten. Die keer op keer op keer hun grenzen overschrijden.

Ze gáán maar door.

Dat is uiteindelijk fataal. Wist je dat er procentueel meer vrouwen met een burn-out rondlopen dan mannen?

Het verbaast me niets.

Nee zeggen is Ja zeggen.

´Nee´ zeggen, schept ruimte. En dat lucht op. Voel je al in je schouders, je ademhaling, je buik hoe heerlijk het is om Ja tegen jezelf te zeggen. Om voor je eigen behoeften, verlangens en wensen op te komen?

Je fysieke behoeften zouden je eerste prioriteit moeten zijn. Want zeg nu eens eerlijk:

  • Hoeveel uur slaap jij per nacht?
  • Doe je overdag wel eens een dutje?
  • Neem je wel eens een middagje vrij om uit te rusten, te niksen, lezen of slapen?

En dan heb ik het nog niet over voeding en beweging. Maar slaap en rust is nummer 1. Dus: Minder Stressen – en Meer Slapen!

Ik zeg YES!

Ik zeg JA tegen mezelf en dat voelt echt als een cadeautje.

Ik zeg Ja tegen M´n even-mijn-schoenen-uittrekken-en-op-mijn-bed-liggen-behoefte.

En weet je wat?

Ik schrijf dit blogje even af en ga dan – nog vroeger dan gepland- even op m´n bed liggen.

En jij?

Wat ga jij doen om jezelf te verwennen, bovenaan te zetten, te helen, troosten, helpen, steunen, toe te juichen, rust te gunnen en om vrienden met jezelf te worden?

Deel het hier en inspireer mij en al die andere vrouwen die ook graag beter willen worden in SELF-CARE als tegenwicht tegen stress, streven en struggelen.

Nu hulp nodig tegen stress?

Voel jij je opgejaagd, geprikkeld en oververmoeid? Kun je niet eens in slaap vallen als je eenmaal uitgeput in bed stort? Heb je een kort lontje, barst je makkelijk uit in tranen?
Dit zijn allemaal symptomen die binnen de kortste keer van kwaad tot erger leiden.

Zet daarom nu een halt voor deze neerwaartse spiraal en doe mee aan mijn nieuwe Natuur-Coaching Traject. Ik heb een speciaal aanbod en dat is nog geldig tot middernacht (vandaag 8 september 2017) geldig. Let op! Daarna gaat de prijs met 50 % omhoog.

Lees er hier mee over en meld je aan

Op jouw en natuurlijke groei én op Minder Stressen – en Meer Slapen,

Annette

Wil je dit delen? Dank!
Share

Van domme pech naar mijn eigen, fijne weg

Onze zomervakantie was een zware teleurstelling.  Totaal niet zoals ik me had voorgesteld.  En toch – zat er goud onder de modder.  Uiteindelijk voel ik me nu weer opgelucht en vrolijk. Wil je weten hoe ik dat voor elkaar kreeg? Lees dan verder!

Te mooi om waar te zijn

Wat een pittoresk dorpje tegen die berg met eeuwige bossen. Zon. Kasteeltje om de hoek. Fijn huisje. Grote tuin vol bloemen en vlinders. Fantastisch zwembad met uitzicht over het dal. Geluid van krekels en zwaluwen. Knapperende pain au chocolat. Vrolijke pubers. Wat kan een mens nog meer wensen?

Maar.

Van de twee weken die we doorbrachten in dit kleine paradijs, was mijn man twee ziek. Zware griep. Het hoesten vanuit z´n tenen  ging van kwaad tot erger. Het was bronchitis volgens de vriendelijke dorpsdokter.

Ook ik kon er niet van slapen – en bracht al gauw knarsetandend mijn dagen door.

´Waarom moet hij juist nu ziek worden? Waarom moet ons dit nu weer overkomen? Hij heeft zo hard gewerkt – en dan is dit toch niet eerlijk…´

Romantiek – ho maar!

En dan die lange zwoele avonden op ons mooie middeleeuwse terras met een glas Macon samen met m´n lief- Ik had me er zo op verheugd. Fijne gesprekken. Romantiek.

Niks hiervan dus.

Ook het geplande dagje in Parijs op de terugweg ging niet door, tot grote teleurstelling van de meisjes die de Eifeltoren al zo lang wilden zien. Wat een domme pech.

Mini-pech

Tot overmaat van ramp voelde ik dezelfde hoest in mijn keel kriebelen toen we de auto na een lange reis weer voor de deur parkeerden. En ook ik kreeg diezelfde griep – en ik hoest nog steeds als een blaffend konijn.

Ik had me zo verheugd op tijd voor mezelf. Weer lekker werken. Fijne Me-Dates elke week.

Maar. Ik begrijp heus wel dat dit geen Ramp met een hoofdletter is. Dat het draait om mini-pech. Dat het eigenlijk maar aanstelleritis is om je er zo druk over te maken.

  • We zijn immers niet levensbedreigend ziek
  • Ons huis is niet afgebrand
  • We gaan niet failliet
  • We hebben echt een fijn gezin
  • De kinderen hebben ondanks alles een heerlijke tijd gehad én het gaat sowieso hartstikke goed met ze
  • Zelfs ons huwelijk is in stand gebleven :- ).

Van dikke pech naar mijn eigen weg

Via ongeduld, irritatie, buikpijn, heel weinig energie ging ik nog verder het pad af. Ook nog sterke moedeloosheid op de koop toe.

Waar ik me dan weer voor schaamde. Want zo erg is het toch allemaal niet.

Maar – Yes! – ik kwam eindelijk weer tot inzicht. Tot een soort acceptatie. Hooggespannen verwachtingen als je maar een paar weekjes vrij hebt samen – zijn helemaal normaal! Het is ook helemaal normaal om dan teleurgesteld te zijn. Ook ik mág teleurgesteld zijn.

En daarna al heel snel tot een innerlijke Shift.

Van dikke pech naar mijn eigen, fijne weg. WANT:

  • Het is zoals het is
  • Het leven is niet zo maakbaar als we zouden willen
  • Je kunt er tegen strijden. Het onder de mat vegen. Er over huilen of op de grond stampen…
  • Maar dat verandert immers helemaal niets, nada, niente….

Je kunt teleurstellingen ook recht in de ogen zien. Teleurstellingen, irritaties en pijn durven te ervaren en voelen. En de vervelende, pijnlijke, ongemakkelijke gedachten gewoon maar laten komen. Alle verwachtingen laten varen.  Accepteren dat je gevoelig bent en kwetsbaar.

De gedachten en emoties gewoon maar te beschouwen van een afstand – als vanuit een helikopter. Ze komen en gaan weer. Ze zijn niet voor eeuwig.

Maar dan wel zonder te oordelen. En zonder er iets mee te doen. Zoals het af te reageren op je omgeving.

Spontane shift

En als er dan weer eindelijk – yes! – zo´n moment van inkeer komt – en dat duurde deze keer dus echt heel lang bij mij –  dan volgt vanzelf een shift. Diep van binnen ging er weer een lichtje bij me aan.

Elk nadeel heb z´n voordeel

Het universum gaf me zelfs een pot met goud verstopt onder de modder.

Want door simpelweg te accepteren dat het nu eenmaal zo even is – kon ik opeens wel ontspannen, rusten, slapen, niksen, al die boeken lezen en gewoon maar ZIJN.

Laat maar komen wat je te bieden hebt, leven! Ik ervaar alles wat op mijn pad komt.

Juist dit inzicht, als je dat echt van binnen ervaart, geeft gedachten en emoties bewegingsvrijheid. Het geeft speelruimte. Een gevoel van overvloed .  Uitgestrektheid. Je ego druipt langzaam weer af.

En dan kan zelfs een gevoel van dankbaarheid weer langzaam opborrelen. Dankbaar, ja dat ben ik!

  • We zijn in principe super gezond.  Het gaat goed met ons. De kinderen zijn gezond en hebben het naar hun zin.  Geschenken van onschatbare waarde!
  • Dankbaar ben ik ook voor alle zonnige momenten die er heus ook waren.
  • Voor al deze ervaringen die weer tot een shift leidden en tot meer verdieping. Tot meer zelfkennis. Begrip en empathie ook voor anderen.
  •  Voor de kids die zo meer ruimte kregen om dingen zelf te ontdekken en te doen.
  • Dankbaar ben ik ook voor hun lieve zorgzaamheid. ´Mama, wil je nog een kopje thee?´.

Nieuw licht op mijn route

Op een dag lag ik wat te doezelen en opeens wist ik het. Ik moet ook aan de buitenkant een shift maken. Dit is misschien waar het universum mij naar toe heeft geleid.

Dit is de gedachte die heel helder naar voren kwam:

´ Ik houd op met de besloten facebookgroep voor stiefmoeders´.

Ik appte met mijn collega. Ze zei: ´Maar de groep wordt steeds groter en is nu eindelijk een succes en dan wil jij er mee ophouden!´

Klopt.

Maar.

Ik word er niet gelukkig van!

Dus ik stop.

Ik wil mijn hart volgen, mijn eigen fijne weg, mijn eigen route – ook al weet ik niet precies waar het heen leidt. Ik ga nog wél verder met het begeleiden van stiefmoeders. Maar ik wil steeds meer tijd besteden aan dat nieuwe, ik wéét gewoon dat ik die kant op moet ook al voelt het nog zo onzeker af en toe (ik ben dus nog volop aan het ontwikkelen!).

Waar ik geen vrolijkheid, voldoening en geluk meer uithaal – dat laat ik gaan. Zo komt er ruimte voor wat fris en nieuws!

Wat een opluchting en vrijheid.

Hier word ik wel gelukkig van

Het delen van ervaringen in een facebookgroep is echt heel belangrijk. Dat staat als een paal boven water.

Maar het blijft vaak maar tot woorden. Vaak blijf je in dezelfde kringetjes ronddraaien.

Vaak raak je verstrikt in je eigen slachtofferrol- of in de misverstanden die de communicatie via facebook oproepen.

Ik word wél gelukkig van vrouwen die in actie willen komen. Die hun mouwen op willen stropen en concrete stappen willen nemen om te bouwen en investeren in hun toekomst.

In eigen hun welzijn. In hun gezinnen. In hun werk en leven. Van de cliënten die al zijn begonnen met de Try-out sessies en die écht grote stappen maken.

Die uit hun gevoeligheid en kwetsbaarheid juist de grootste kracht halen om tot bloei te komen. Die van stress naar innerlijk succes willen.

Ik word gelukkig van tevreden cliënten!

Die steeds meer hun ware natuur willen ontdekken én aan de buitenwereld laten zien.

Met alles wat is. Het mooie maar ook het moeilijke. Het plezier maar ook de pijn.

Daar kreeg ik zomaar zicht op deze zomervakantie.

Van pech naar weer een stukje verder op mijn eigen weg :-).

Try-out sessie geldt nog even

En omdat ik dus langer uit de running ben geweest, laat ik daarom het aanbod tot de natuurcoaching-sessies nog wat langer op mijn website staan.  Alle hulpvragen zijn welkom. Ook die van stiefmoeders :- )

Maar ik heb alleen nog tijd en ruimte voor maar enkele trajecten tegen deze prijs!!

Dus, als jij dit nu leest, en als jij jezelf hier in herkent, is dit je kans om je nog aan te melden.  Hier lees je meer over dit super leuke aanbod tegen een klein prijsje.

Dit aanbod geldt nog t-m vrijdag 8 september. Daarna gaat de prijs fiks omhoog!

Ik verheug me op onze samenwerking.


Annette van der Maarel is coach en counsellor. Ze doet niets liever dan jou ondersteunen om voluit te leven. In plaats van te stressen en streven. In deze blogs deelt ze haar persoonlijke ervaringen. Omdat ze hoopt je hiermee te inspireren. Maar vooral omdat ze zélf reflectie en bv Me-dates nodig heeft. En omdat ze gelukkig wordt van schrijven.

Wil je dit delen? Dank!
Share

Absoluut geen Angsthaas

Druk-druk-druk. Stressen en streven. De wekker gaat, ik spring uit bed, voel me gestrest en zo lijkt het de hele dag door te gaan… zelfs geen tijd voor een Me-Date vandaag… Dit is niet hoe ik wil leven. Niet als een stresskip. Een angsthaas. Ik wil vrijheid en joy!

Uit die mallemolen

Ik ben geen ZZP-er geworden om me gevangen te voelen in de mallemolen. Ik koos juist voor vrijheid en ruimte voor invallen en gekke dingen.  Of om midden op de dag m´n wandelschoenen aan te trekken en het bos in te gaan.

Maar. Stress werkt verslavend. Druk-druk-druk is niet zomaar uit je systeem. En wist je dat stress  nare emoties opwekt? Je kunt er zelfs angstig van worden.

Het is een kunst om elke dag opnieuw bewust te kiezen voor geluk, rust en vrijheid.

Dat geldt ook als je opgeleid bent tot stress-counsellor ;- ).

Herken jij dit? Wil je jouw ervaringen hier beneden met me delen als een comment? Top!

Dagboek schrijven helpt!

Je weet het misschien al van me: maar dagboek schrijven is één van mijn anti-stress tools. Het dwingt m´n cliënten, en ook mezelf :-) om in het hier en nu te zijn. Als je schrijft, kom je in contact met diepe lagen in jezelf.

Ik schrijf mezelf gelukkig – hoe down en out ik me ook voel, als ik eenmaal ga schrijven, trek ik mezelf altijd weer uit de put.

Geluk is dichtbij- véél dichterbij dan je misschien nu denkt. 

Absoluut geen angsthaas

Uit mijn dagboek van deze zomer:

´Ik, die altijd zo´n moeite heeft om op te staan, werd nu om kwart voor zeven wakker. De anderen sliepen nog. Ik zag een blauwe lucht door het open dakraam van ons schattige zomerhuisje en stortte uit bed.  Opgewonden om er alleen op uit te trekken.  Een spontane Me-date in de ochtenddauw.

Snel m´n wandelschoenen aan. Mobiel en flesje water mee. Zachtjes trok ik de deur achter me dicht.

Ik liep langs het eeuwenoude kasteeltje naar het weggetje langs het kerkhof. En werd opgenomen door het glooiende, weidse landschap van Bourgondië. De lucht was hoog en korenbloemblauw. Geen mens te zien.

De witte vachten van Franse koeien vingen het ochtendlicht op. Ik liep langs velden vol wilde peen, geurende majoraan, klaver en boterbloem.

Ik kwam in zo´n heerlijke flow terwijl ik op een zandweg liep. Ademen. Bewegen. Het ritme van spieren in beweging.  Een kalme cadans. Opgaan in het vrije, zonnige landschap. In het licht.

Toen stak er opeens een enorme haas het pad over.

Snuffelend. Scharrelend.

Een heilige haas

´Een heilige haas´ , dacht ik. ´Absoluut geen angsthaas´.

Wat een grote, slanke, soepele haas. Hij was prachtig. Toen hoorde hij me en keek me één seconde indringend aan.

Ademloos zag ik hoe hij het pad af schoot. De velden in. Vrij als een vogel – liever gezegd: vrij als een haas.

Soulmessage

Het was alsof die heldere blik van de haas me een boodschap gaf.

´Ga zo door´.

`Doe wat je doet´.

´Twijfel niet´.

Mijn dag kon niet meer stuk.


Heb jij behoefte aan meer klein dagelijks geluk?

Ik neem je graag mee tijdens twee coachingsessies in het Sonsbeekpark in Arnhem om jouw ware natuur weer naar boven te laten komen!

Kijk hier voor meer info en geef je op.  Er zijn nog maar enkele plekken beschikbaar in mijn agenda.  Deze sessies zijn geschikt voor iedereen! Ook als je je soms als een angsthaas voelt :- )

De voordelige prijs is trouwens nog alleen geldig t/m vrijdag 8 september. Daarna gaat de prijs omhoog.

Annette van der Maarel is coach en counsellor. Ze doet niets liever dan jou ondersteunen om voluit te leven. In plaats van te stressen en streven. In deze blogs deelt ze haar persoonlijke ervaringen. Omdat ze hoopt je hiermee te inspireren. Maar vooral omdat ze zélf Me-dates nodig heeft. En omdat ze gelukkig wordt van schrijven.

Wil je dit delen? Dank!
Share