Gelukkig samengesteld gezin

Een gelukkig samengesteld gezin worden. Dat is uiteraard het doel van al die verliefde partners die vol goede moed het stiefgezin in stappen. In dit blog lees je waarom het zo moeilijk is. En dat je de diepte in moet om echt te begrijpen wat er mis gaat. Zodat je wél een gelukkig stiefgezin kunt worden. Maar dan anders dan je had gedacht.

gelukkig samengesteld gezin

Gelukkig samengesteld gezin

‘We zijn zo verliefd, zo gemotiveerd. Wij gaan het redden! We houden immers van elkaar!’ Herken je die gedachte? Die hebben we allemaal gehad toen we vol goede moed het samengestelde gezin in stapten.

Maar helaas pindakaas. Zo eenvoudig is het niet om een gelukkig samengesteld gezin te worden. Liefde overwint, maar in het samengestelde gezin feitelijk vaker niet dan wel. Je weet het vast, het merendeel van stellen in stiefgezinnen gaat uit elkaar.

  • Omdat je de scherven niet aan elkaar gelijmd krijgt
  • Omdat de kinderen niet mee veren
  • Omdat de exen te veel invloed houden
  • Omdat je partner zich afgewezen, aangevallen, niet gewaardeerd voelt
  • Omdat je constant ruzie krijgt over zijn of haar kinderen
  • Omdat je je niet meer begrepen voelt
  • Omdat je niet meer met elkaar praat
  • Omdat de pijn te groot wordt.

Waar gaat het dan precies mis?

De meeste van ons zien niet in hoe verstrikt je raakt in de kluwen. Van onzichtbare draden, die van loyaliteit, biologische banden, genen, het gevoel er buiten te staan, geen controle te hebben op de ex of partner of kinderen, geen invloed te hebben op de sfeer in huis. Dat wekt zo ongelofelijk veel heftige en nare emoties op. Die kunnen de pan uitrijzen en meer kapot maken dan je lief is of ze zorgen ervoor dat je alles wegstopt en zelf steeds meer wegkwijnt.

Veel modellen en therapieën over het samengestelde gezin in coachingland gaan niet dieper dan tips over verbeterde communicatie of huishoudelijke adviezen of hoe om te gaan met conflicten in het algemeen. Ook helpen theorieën over systeemtherapie niet genoeg om een gelukkig samengesteld gezin te worden.

De diepte in

Belangrijk is om je te begrijpen dat er méér aan de hand is. Wat dan? In een notedop is het dit: We dromen over emotionele verbindingen die misschien nooit te realiseren zijn in een nieuw samengesteld gezin.

De pijn die het stiefgezin veroorzaakt kun je vergelijken met wat in EFT (Emotional Focused Therapy) de OERPANIEK heet.

Die oerpaniek ontstaat in ons brein als we geen emotionele verbinding voelen. Dat is de verbinding die een baby nodig heeft van haar ouders. De veilige hechting. Die ervoor zorgt dat je een stabiele volwassenen kunt worden, een mens dat pijn kan dragen. Die het kan verdragen als je tijdelijk uit contact bent met de mensen waar je van houdt.

Want dat hoort bij relaties, dat we elkaar even niet begrijpen. Conflicten, ruzies, afstand, eenzaamheid horen erbij.

De paniek en angst die hier onder zit, stamt uit de oertijd. Toen hadden we geen overlevingskansen zonder mensen om ons heen. Geen voedsel, veiligheid, zekerheid zonder mensen die elkaar beschermen. De emotionele banden zijn het biologische kit, dat houdt ons samen, dat maakt dat we ons om elkaar bekommeren, voor elkaar zorgen, elkaar in leven houden… In de oertijd wás dit cruciaal.

Op een bepaalde manier geldt dit ook nu nog in de 21ste eeuw. We hebben anderen nodig. Als we ons veilig voelen, door die banden met onze geliefden, kunnen we onszelf zijn, liefhebben, durven we de wereld in, kunnen we bijdragen, opvoeden, zorgzaam zijn, meedoen, compassie hebben met onszelf en anderen. Hierdoor krijgen we zelfstandigheid en autonomie. Kunnen we een gelukkig gezin vormen.

In het samengestelde gezin komt die oerpaniek sneller opzetten en veroorzaakt hij meer pijn dan in andere relaties. Omdat de basis van het samengestelde gezin in feite het tegenovergestelde is van die emotionele veiligheid.

Oerpaniek

Als je een samengesteld gezin begint, ga je samenwonen met mensen die je niet kent. Kinderen willen daarnaast ook helemaal niet gaan samenwonen met de nieuwe partner van je ouder. Ze zouden zelfs het liefst willen dat papa en mama weer bij elkaar komen.

Je gaat samenleven met mensen die anders zijn. Met andere waarden en normen. Met andere genen, humor, taalgebruik. Ze hebben andere gewoonten, smaken, een ander verleden, andere herinneringen. Mijn Vlaamse collega Cindy Schepers vergelijkt het met hoe je als verschillende landen onder een dak woont. Alsof je verschillende talen spreekt en uit een andere cultuur komt.

Dat moet dan opeens een geheel worden. Het liefst dan ook nog een stralend, gelukkig, lachend, sprankelend gezin. Aan een lange tafel onder een boom in de tuin gelukkig samen eten. Zo’n soort beeld.

En als je dan de pijn ervaart omdat je anders bent. Of als je steeds meer kritiek hebt om degene die je niet kent en anders is, dan kom je al snel bij de oerpaniek uit. De veilige basis die je nodig hebt, is weg. Je wordt niet gezien, niet gewaardeerd, niet gehoord, en voelt je niet geliefd of geaccepteerd. Hoe heftig is dat!

En vaak gaat dit hele proces dus onbewust en bovendien razendsnel. Je komt zonder dat je het weet terecht in een negatieve spiraal waar uiteindelijk die angst op de bodem ligt. Vaak bagatelliseren we dit. Wuiven we de angst weg. Maar die oerpaniek in ons onderbewustzijn is dé reden dat er geen gelukkig samengesteld gezin van komt.

Vechten, vluchten of verstijven

Wat we doen als we in die oerpaniek terecht komen? Dat in je reptielenbrein aanvoelt als een acuut, levensbedreigend gevaar?

Dat vechten we. We worden woedend, maken ruzie, trekken, duwen. Alles voor de liefde, voor de verbinding, voor de relatie met je partner, met je stiefouder of stiefkind. Je wilt zo graag een gelukkig stiefgezin.

En je ratio begrijpt best dat het niet werkt om kritiek te leveren, of boos uit te vallen. Maar toch gebeurt het. Want op een vreemde manier zoeken we hiermee contact. Alles om een reactie uit te lokken. Alles aan om tóch gezien te worden. Toch gehoord. Om te testen of de ander er nog voor ons is.

Of het is vluchten. Hoe harder je partner, de ex of stiefkind aan je trekt of in je gevoelige plekken prikt. Hoe meer verdwijnt degene , die het vluchten als zijn primaire stress-reactie heeft. Vlucht weg, om niet te hoeven voelen, om zijn angst tot rust te laten komen en zijn of haar eigen wonden te likken. En zo een gevoel van veiligheid te creëren.

Dit vat de ‘vechter’ op als nog een afwijzing, want die wil allemaal maar contact. Die wil verbinding!

Degene die verstijft wekt ook de wanhopige woede op van de ‘vechter’. En de ‘vluchter’ rent nog harder weg voor het emotieloze gezicht van de ‘verstijver’. Ook hier is het resultaat: Géén verbinding. Géén emotionele veiligheid. Geen contact. Zo drijf je steeds verder uit elkaar en steeds verder weg van een gelukkig stiefgezin.

Gelukkig samengesteld gezin

Als je die oerpaniek beter begrijpt. Dan kun je wat afstand nemen. En je realiseren dat het niet jouw schuld is. Of die van de ander. Maar dat de negatieve spiraal de vijand is van een gelukkig samengesteld gezin.

Met dat inzicht kun je leren stappen zetten en ondanks alles wél in verbinding te komen. Aldoor weer opnieuw. Dit is niet makkelijk. Maar het valt te leren!

Die verbinding met je partner is waar je aan zult moeten werken. En die met jouw eigen biologische kinderen. Daarna volgt een emotionele band met je stiefkinderen.

Soms is die band niet mogelijk. Omdat de verschillen te groot zijn. De culturen te ver uit elkaar staan. En de emotionele verbinding niet kan plaatsvinden.

Ruimte voor geluk

Dit inzicht geeft vaak in eerste instantie een gevoel van rouw en verdriet. Maar het kan ook voor opluchting zorgen. ‘We doen zo ons best, maar het is niemands fout. Het zit hem in die negatieve spiraal’.

Daarmee schep je een ruimte om het anders te zien. En anders te doen. En andere banden te creëren met je stiefgezin. Of om simpelweg alleen maar vriendelijk met elkaar om te gaan. En te accepteren dat het niet meer wordt. Dit kan ook een vorm van een gelukkig stiefgezin zijn.

Het mooie en wonderbaarlijke is dat hoe meer acceptatie en innerlijke rust er komt, hoe meer plek er toch kan ontstaan voor verbinding en contact. Met jezelf, met je partner, en alle mensen in een gelukkig samengesteld gezin. Er is hoop. Ook voor jou en jullie.

Meer lezen?

Dit is misschien ook interessant voor jou:

stiefcoaching

Annette van der Maarel is een ervaren coach, ze begeleidt al tien jaar stiefouders en ouders in het samengestelde geheel. Ze blijft zich ontwikkelen door cursussen te volgen en veel te lezen in haar vakgebied. Ook geeft ze nog steeds gratis strategiesessies van 30 minuten weg. Wil je daar voor in aanmerking komen? Mail dan naar a.vandermaarel@hotmail.com en je hoort snel of jij wordt uitgekozen.

Wil je dit delen? Dank!
Share

Samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress. Hier drie tips!

Samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress… komt dat jou bekend voor stiefouder of bio-ouder?

Wat misschien minder bekend is: Je kunt het veranderen! En meer ontspannen de december maand door. Lees snel verder!

Stressvol Sinterklaasfeest in samengestelde gezinnen

` Samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress en ik weet eerlijk gezegd niet hoe ik het voor elkaar moet krijgen dit jaar’. Dit schreef een stiefmoeder laatst via de mail. Deze bonusmama is niet de enige die zich van binnen opvreet over het Sinterklaasfeest.

Wat zijn nu eigenlijk de grootste struikelpunten voor samengestelde gezinnen? Volgens mijn cliënten gaat vaak over deze punten:

  • De voortdurende veranderende agenda’s rond de feestdagen
  • Nare, moeilijke emoties zoals je als een outsider voelen en geen controle hebben
  • Het vergelijken met de ex en ‘de andere kant’
  • Het Pinterest-perfecte plaatje dat we ergens allemaal nastreven.

In dit blog lees je meer over hoe je door wat afstand te nemen van jezelf anders kunt denken en daardoor je anders kunt voelen en het net wat anders kunt doen. Adem halen en omdenken!

Samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress. Hier drie tips!

Tip 1: Agenda’s en de controle pakken door om te denken

Het is een feit. Agenda’s veranderen in het samengestelde gezin. De nieuwe partner van je ex moet toch werken, je stiefkind viert sinterklaas toch liever met oma en komt niet, de ex zet het hele programma op z’n kop enzovoort, enzovoort.

Dan kun je wel gaan roepen; ‘Dat is niet afgesproken. Daar werk ik niet aan mee!!’ Maar wat is meestal het gevolg hiervan? Ja, inderdaad: een boel gedoe, pijn in je buik of een rothumeur. Hier drie tips!

Mijn belangrijkste tip?

Kies er dit jaar voor om flexibel te zijn als een boom in de wind. Je wortels kunnen heel wat hebben voordat je omwaait. Misschien denk je wel: ‘Ja, maar, ik ben altijd al zo flexibel, en daarom loopt iedereen loopt over me heen. Ik mag er toch ook zijn!’

Dat klopt. Maar je hoeft je eigenwaarde of je zelfvertrouwen niet perse te putten uit het afbakenen van je grenzen nu rond de feestdagen. Sterker nog. Als jij jezelf boven die (vervelende – ja, ik snap het heus wel) ‘kleine’ dingen kunt zetten en het initiatief kunt nemen tot constructieve oplossingen, geeft dit een gevoel van controle. Het gevoel dat je een volwassen, groothartig, genereus mens bent. That feels good!

Dus wat kun je doen?

De knop omzetten dit jaar. En omdenken maar. Een nuchtere, praktische kijk op hoe je omgaat met veranderingen kan ook goed doen:

  • Laat die stormen maar waaien, maar jij doet dit jaar niet mee aan het gekibbel over data.
  • Sinterklaas vier je gewoon op een andere dag met je stiefgezin. En dan ga je op 5 december samen met je partner uit eten of gezellig netflixen en sla je sinterklaas over.
  • Of je viert het alleen met je eigen kids, en je nodigt je moeder, broers en buurvrouw met haar kind uit. En je partner viert het alleen met de zijne en zijn familie.
  • Of je laat het dit jaar allemaal aan je partner en zijn ex over. Jij doet je eigen ding en gaat een weekendje weg met een vriendin.
  • Of… wat zijn jouw creatieve ideeën?

Samengesteld gezin plus Sinterklaas= stress

Tip 2: Van Pinterest- perfect naar lekker jezelf zijn

Het doet pijn als exen, stiefkinderen, de schoonfamilie of je eigen aanhang niet tevreden zijn, ondanks al je pogingen om het perfecte sinterklaasfeest te organiseren. Het maakt je wanhopig of misschien wel woedend als ze zichtbaar zeuren, mekkeren, zure gezichten trekken of algemeen ondankbaar zijn.

Twijfel en onzekerheid komen daar nog eens bovenop als je je gaat vergelijken met ‘de andere kant’. Zijn onze sinterklaascadeau’s wel origineel, duur of mooi genoeg? Zijn wij niet te rommelig, chaotisch of juist te keurig en netjes vergeleken met de ex en haar gezin?

Perfectie is niet nodig. Sterker nog, perfectie is saai! Hoe minder streven, hoe meer ontspannen kun je leven. Conclusie: Ook al liggen er hondenharen op het kleed, heb je geen eigen pepernoten gebakken of viel je even uit tegen je partner – en lijkt het bij de ex allemaal perfect. Je bent toch – of JUIST – precies ok zoals je bent :- ).

Hoe kunt je dit gevoel vasthouden en groter maken? En dus ervaren dat je die optelsom van samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress, dus achter je kunt laten?

  • Verzin een december-mantra dat je in je hoofd repeteert. Zoals: ‘Ik doe mijn best en dat is goed genoeg’. Of: ‘Het is ok als het effe niet lekker loopt’.
  • Maak het jezelf gemakkelijk door je partner meer in te schakelen. Hij/zij kan óók pakjes inpakken, boodschappen doen en de gourmetpannetjes klaar zetten.
  • Zorg voor genoeg rust, ontspanning en off-line tijd. Voor jou. Maar ook voor gevoelige (stief-)kinderen die heel veel stress krijgen van al die drukte deze maand. Gandhi zei het al: ‘Ik mediteer een uur per dag. Behalve als ik het druk heb. Dan mediteer ik twee uur per dag’.

Samengesteld gezin plus Sinterklaas = stress

Tip 3: Van outsider naar vertrouwen en veiligheid

Sinterklaas met alle rituelen, voorbereidingen, ingesleten tradities en eetgewoonten maakt een stiefouder vaak tot een buitenstaander. Het is een feestje voor de insiders, voor de kinderen, voor de ouders met hun kinderen. En hun familie.

Als je dan niet betrokken wordt bij het maken van surprises, het inkopen van cadeautjes of het plannen van de dag omdat iemand anders dat al jaren doet (lees ex, schoonmoeder, partner of stiefjes) dan kun je je knap buitengesloten voelen. Meer dan op andere dagen. De pinterest-perfecte plaatjes in je hoofd dragen hier aan bij, ze gaan immers ook over je hoe je je zou moeten/kunnen voelen. Namelijk fantastisch, blij en gelukkig…

Tijd om er dit jaar anders naar te kijken. Tijd om te accepteren dat pijn, verlies en verdriet ook deel zijn van het feest. Tijd om in te zien dat je leven rijker, groter en dieper wordt als je deze schaduwkanten simpelweg accepteert en dat jouw gevoel van veiligheid en vertrouwen zo juist kan groeien. Doordat je dit jaar kiest om jezelf te omarmen zoals je bent. Met alles wat je voelt en denkt.

Tips voor outsiders

  • Extra tijd inplannen voor inspirerende mensen en activiteiten buiten je gezin
  • Tijd inplannen om samen met je partner kleine momentjes te pakken. Voor hem/haar doe je het allemaal.
  • Door je eigen weerstand heen gaan en er bewust voor te kiezen om toch vriendelijk te blijven tegen je naasten
  • Aldoor inzien dat moeilijke momenten je helpen om te groeien, meer volwassen te worden waardoor je bewust kunt kiezen voor waar jij voor staat. Voor liefde, compassie, vertrouwen
  • Toon je betrokkenheid. Geef aan dat je mee wilt doen! Trek je niet mokkend terug. Word niet boos op je partner omdat je je als een outsider voelt. Neem je plek in door mee te doen.
  • Verzin samen met je partner en de kinderen nieuwe tradities. Dat versterkt het groepsgevoel. Zoals een sinterklaasontbijtje of een sinterklaasfilm kijken of samen knutselen en pepernoten eten.

Vertrouwen en ruimte

Het gaat vooral om vertrouwen hebben in je zelf en in je partner – en dat jullie sterk zijn samen ondanks de verschillen. Dat je elkaar ruimte geeft om het anders te doen, en dat je tegelijkertijd toch de verbinding voelt. Houd voor ogen dat dit een fase is en dat je er het beste van gaat maken dit jaar. Onder de omstandigheden.

Wil je lezen hoe het voor de kinderen is? Lees dan dit blog:

Annette van der Maarel is dit jaar op de kop af tien jaar coach voor samengestelde gezinnen. Ze doet het werk nog steeds met heel veel plezier. Stiefouders, bio-ouders en hun kinderen zijn welkom om zich aan te melden voor een gratis en vrijblijvende sessie van 30 minuten.

Mail naar a.vandermaarel@hotmail.com waarom jij in aanmerking zou komen voor deze sessie. Wie weet wordt jij uitgenodigd en spreken we elkaar snel!

Wil je dit delen? Dank!
Share

Opvoeden in het samengestelde gezin

Wat mag ik wél of niet zeggen over de opvoedstijl van mijn vriendin? Mag ik me er sowieso mee bemoeien? Die vraag kreeg ik van de week van een vriendelijke stiefvader. In dit blog tips en inzichten voor bio- en stiefouder!

Opvoeden in het samengestelde gezin

Wat is het toch lastig dat opvoeden in het samengestelde gezin. Er is zoveel strijd. Er komt zoveel ellende voor. Het is misschien wel reden nummer één dat samengestelde stellen uit elkaar gaan. Dat is niet nodig. Er is van alles aan te doen.

En er zijn geen regels voor hoe je moet opvoeden in het samengestelde gezin. Iedereen moet het zelf uitvogelen… Maar deze inzichten en tips geven hopelijk moed en hoop om verder te komen.

Voor de bio-ouder

Ben jij bio-ouder? Dan is dit stukje voor jou.

Veel stiefouders geven kritische feedback aan hun partners als het gaat om opvoeden. Dat is voor de bio-ouder niet fijn, toch? Maar onthoud maar dat je partner je wilt helpen:

  • De stiefouder wil graag betrokken zijn
  • De stiefouder gunt jouw kinderen een goede toekomst
  • De stiefouder heeft waardevolle tips
  • De stiefouder kan als geen ander feedback geven op jouw opvoeding
  • De stiefouder ziet de negatieve aspecten scherper

Juist omdat de stiefouder er buiten staat, is hun blik helder en zien ze beter wat er goed gaat in de opvoeding in het samengestelde gezin. En wat juist niet. De stiefouder wil graag helpen, vergeet dat niet bio-ouder.

Wat gaat er dan eigenlijk mis?

We gaan eerst wat stappen terug naar het basis dilemma. Dat dilemma moet je aldoor voor ogen moet houden, bio-ouder. Ook als het gaat over opvoeden in het samengestelde gezin.

Beste bio-ouder, jij en je kinderen staan op een lijn. Dat is die biologische lijn, je geschiedenis samen, je gewoontes en rituelen, je familiebanden enz enz. Je partner, de stiefouder, hoort hier feitelijk (nog) niet bij. Hij of zij staat hier buiten.

Dit raakt de stiefouder diep.

Maar het is lastig om over te praten. Soms zelfs lastig om te herkennen en al helemaal om te erkennen. Wat gebeurt er dan als je je diep geraakt voelt, maar er niet aldoor bewust van bent? Dan ga je je ergeren. Of zoek je meer controle.

Dit maakt dat de stiefouder aan de buitenkant verhardt, verstrakt en meer gespannen raakt. Hoe minder controle een mens ervaart over zijn emoties, hoe meer controle probeert hij te krijgen in zijn omgeving. Als dat niet lukt, gaat een stiefouder zich ergeren en denken: Ik weet het beter. En komt dan misschien kritischer uit de hoek, dan hij of zij eigenlijk bedoelt.

Voor de stiefouder om te lezen

Stap eens in de schoenen van je partner, stiefouder. En probeer je in te leven hoe het voor je partner is.

Het is moeilijk om in je eentje op te voeden. Het is een dilemma om er tussen in te staan en met iedereen rekening te moeten houden. Het is lastig om te gaan met de schuldgevoelens die altijd ergens spelen. Of het gevoel dat je gefaald hebt. Waar voelen bio-ouders zich schuldig over?

  • Over de scheiding
  • Het heen en weer reizen van de ene ouder naar de ander
  • Het gemis als de kinderen er niet zijn
  • Door de ex die misschien niet deugt
  • Dat de kinderen altijd een ouder moeten missen
  • Dat ze hun partner in de steek laten, als ze hun kind aandacht geven
  • Dat ze hun kind in de steek laten, als ze hun partner aandacht geven

Dat maakt dat veel bio-ouders hun eigen opvoed-principes overboord zetten als puntje bij paaltje komt. Bio-ouders zijn het vaak volledig eens zijn met hun partners. En aldoor beloven om de opvoeding anders aan te pakken, maar dat toch niet doen. Dat wekt verbazing en onbegrip bij de stiefouder.

Bio-ouders zijn super gevoelig voor kritiek. De kritiek gaat immers over hun eigen vlees en bloed. Als hun partner dan onverbloemd kritische feedback geeft, gaan de meeste bio-ouders zich verdedigen. Vaak door in de aanval te gaan… terwijl ze zich eigenlijk kwetsbaar voelen.

Als je elkaar niet begrijpt, gaat het mis. Goed mis vaak. En dat is dus niet de bedoeling. Wat kun je dan wel doen? Lees snel verder voor vijf tips over opvoeden in het samengestelde gezin.

Vijf praktische tips over opvoeden in het samengestelde gezin

Tip 1. Samen overleggen over opvoeden

Neem jij zomaar de stijl van je eigen ouders over? Of verdiep jij je in het onderwerp en vorm je je eigen mening? Ga je samen verdiepen. De bio-ouder heeft steun nodig van de stiefouder in plaats van kritiek.

Je hebt in principe drie opvoed-stijlen.

  1. Autoritaire stijl – de naam zegt het al. Volwassenen beslissen, zijn streng, geven regels en straf, stellen eisen en zijn responsief. Voordelen? Er is duidelijkheid, dat geeft veiligheid, grenzen aanleren is prima. Nadelen? Kinderen voelen zich vaak niet gehoord of gezien… of zelfs geliefd…
  2. Democratische stijl – Kinderen mogen meepraten en denken, maar volwassenen beslissen. In plaats van straf, is er ruimte voor gesprek en dialoog. Voordelen? Kinderen voelen zich meer gehoord en gezien en… geliefd. Kinderen worden sociaal en zelfstandig. Nadelen? Dialoog kan leiden tot discussie. Discussie kan leiden tot ruzie.
  3. Laisser-faire stijl. Er zijn weinig tot geen regels. Iedereen is vrij om te denken, voelen en doen wat hij wilt. Voordelen? Kan leiden tot creativiteit en zelfstandigheid. Nadelen? Kan leiden tot weinig sociale mensen. Tot egoism en niet respecteren van andermans grenzen.

Verdiep je samen in pedagogiek, en de ontwikkeling van kinderen. Vorm dan pas een mening over opvoeden. Mijn voorkeur gaat duidelijk uit naar de Democratische stijl, de ervaring wijst dat dit het beste werkt in een samengesteld gezin.

Dit zijn mijn twee beste sites/boeken over opvoeding:

https://www.ahaparenting.com/ van dr Laura Markham met online cursussen over opvoeding en waardevolle blogs.

https://howtotalk.com/ over communiceren met kinderen.

Tip 2: Bio-ouder heeft het laatste woord

Een samengesteld gezin is geen eerste gezin.

De bio-ouder is de baas. Hij of zij bepaalt (het liefst met de ex) de opvoedstijl. Je zult een stap achteruit moeten zetten, stiefouder… Het is NIET jouw kind. Dat komt soms heel hard aan. Maar het is een feit. Dit is NIET jouw verantwoordelijkheid hoe dit kind later wordt.

Maar, beste bio-ouder, vraag alsjeblieft wel om raad en advies aan je partner. En spreek ook je waardering uit voor de stiefouder en de adviezen die je krijgt. Neem die ook ook echt ter harte, als je er wat in ziet.

Tip 3: Raak niet verwikkeld in de emoties

De kern van alle problemen in het stiefgezin gaat over emoties die getriggerd worden.

Bio-ouder voelt zich alleen en staat overal tussen in. Dit gaat bijvoorbeeld over de opvoeding, de relatie met de ex, enz. Moet iedereen te vriend houden. Dat geeft frustratie, onrust en stress.

Stiefouder voelt zich buitengesloten. Heeft geen controle. Hoort er niet bij. Dat geeft frustratie, boosheid en maakt dat je kritisch wordt of jezelf teveel terug trekt.

Dit is volgens mij de kern van alle dilemma’s tussen partners in het samengestelde gezin.

Laat je vanaf nu niet meer verleiden om je te verliezen aan problemen aan het oppervlak zoals irritaties over schoenen op de bank of dat je partner alweer meegaat met de ex. Als je je gaat ergeren, kom dan aldoor terug naar de kern. De kern, nogmaals is dat de bio-ouder zich eenzaam voelt en de stiefouder geen controle heeft en er buiten staat.

Probeer de ander te begrijpen en te respecteren. Je hebt het allebei even moeilijk, bio-ouder en stiefouder…

Tip 4: Huisregels versus opvoedregels

Maak een verschil tussen opvoeden en samen leven.

Opvoeden is bijvoorbeeld hoeveel schermtijd een kind mag per dag, hoeveel zakgeld het krijgt, hoeveel huiswerk het moet maken, wat voor sport hij wel of niet moet doen. Dit beslist de bio-ouder!

Samen leven is alles waar je aan denkt als je bijvoorbeeld met een vriend of collega zou samenwonen. Zoals: hoe schoon moet het zijn in je huis? Hoe laat gaan de lichten uit? Welk geluidsniveau is acceptabel? Stiefouder en bio-ouder moeten evenveel in te brengen hebben hier. De bio-ouder beslist ook hoeveel het kind mee helpt in huis en of zij/hij ervoor kiest om hun deel zelf te doen. De rest beslissen bio-ouder en stiefouder samen.

Tip 6: Laat jezelf zien

Ook belangrijk voor stiefouders: Laat jezelf zien, geef je behoeften aan. En dit direct aan je stiefkind. Zodat je niet met samengeknepen middenrif naar adem happend de dag doorbrengt. Je mag grenzen aangeven, net als je in een andere situatie of omgeving zou doen. Doe dit ook voordat de ergernissen oplopen en je uit je slof schiet. Bij kinderen helpt het als je een alternatief geeft. Zoals:

  • Ik ben vandaag moe – kun je de muziek uit doen? Je kunt wel oortjes in doen, of even op je kamer luisteren.
  • Ik heb weinig tijd – help even met de vaatwasser inruimen. Je kunt het nu doen of als je klaar bent met je game.
  • Ik wil niet dat je me zo aanspreekt. Ik verwacht dat je niet vloekt of scheldt. Laten we dit met je moeder (of vader) bespreken.

Bio-ouders mogen zichzelf ook laten zien en hun dilemma ‘s delen met hun partners en kinderen en hun behoeften aangeven:

  • Ik vind het lastig om mijn tijd en aandacht te verdelen tussen jullie, hoe kunnen jullie me hierbij helpen?
  • Ik verwacht van jullie, kinderen, dat je vriendelijk en beleefd bent tegen mijn nieuwe vriend en normaal gedag zegt.
  • Ik heb nu tijd voor mezelf nodig.

Tip 5: Eerst een band, dan opvoeden

Dit is meteen de belangrijkste opvoed-tip. Heb je als stiefouder nog geen band opgebouwd, ga dan niet opvoeden! Je stiefkind zit er niet op wachten. Kinderen bewegen uit liefde mee met hun ouders. ‘Ja, als jij het graag wilt, dan ruim ik mijn kamer wel voor je op, hoor’.

Die band is sowieso van levensbelang voor de toekomst samen. Dus: ook al word je als stiefouder genegeerd door je stiefkind, blijf toch vriendelijk, open, geïnteresseerd en uitnodigend. Tien minuten een-op-een tijd met je stiefkind (gamen, filmpjes kijken, spelletje doen, sporten) per dag doet wonderen. Hoe beter je elkaar leert kennen, hoe meer corrigerend/opvoedend kun je zijn. Dan vindt ook jouw partner het steeds meer ok dat je je meer ‘bemoeit’ met de opvoeding.

Nog een extra tip voor bio-ouder: Neem niet alles over en creëer plek en ruimte voor het ontstaan van een band tussen je huisgenoten. Door bijvoorbeeld een uurtje weg te gaan en iets voor jezelf te doen;-)


Annette van der Maarel is coach en counsellor voor samengestelde gezinnen. Ze doet haar werk met veel plezier en vindt het belangrijk dat je eerst vrijblijvend en gratis kunt kennis maken. Dit vindt online plaats via Teams bijvoorbeeld, of in haar gezellige praktijkruimte. Neem contact op via de mail: a.vandermaarel@hotmail.com.

=

Wil je dit delen? Dank!
Share

Zes fases voor stellen in het stiefgezin

Volgens de Britse relatietherapeut Andrew Marshall zijn er zes fases in een liefdesrelatie die je als koppel doorloopt. Van vlinders in je buik tot de laatste mooie, innige fase als je samen oud wordt.

Interessant! Maar wat betekenen die zes fases voor stellen in het stiefgezin? Lees dit blog en bouw aan een bloeiende liefdesrelatie te midden van het ingewikkelde samengestelde gedoe.

 

Zes fases voor stellen in het stiefgezin

Hoe houd je nu je liefdesrelatie fris en fijn te midden van ruziënde stiefjes, een heks van een ex of algemeen gedoe in je samengestelde gezin? Zoals we allemaal weten, legt het stiefgezin extra druk op je partnerrelatie.

Hoe meer je weet over relaties hoe groter is de kans van slagen met de grote liefde, want je weet ook dat 60 % van de stiefgezinnen uit elkaar gaat, toch?

Dus. Investeren in je relatie zodat die superleuk blijft, is uiteraard de basis van het hele grote stiefgebeuren en de algemene kans van slagen.

De Britse relatietherapeut en bestseller auteur Andrew Marshall beschrijft zes fases in een liefdesrelatie.  Ik koppel mijn eigen inzichten over het stiefgezin aan die zes fases onder de kopjes ‘Knelpunten stiefgezin’. En ook de tips heb ik aangepast zodat ze je hopelijk een stapje op weg naar een levenslange en gelukkige relatie met jouw partner!

Fase 1: Tot over je oren verliefd (duurt circa 18 maanden)

  • Je verlangt voortdurend naar elkaar en wil zoveel mogelijk samen zijn
  • Je ziet het leven door een roze bril en jullie relatie is mooi als een droom
  • Je hebt  grote behoefte aan fysiek contact, inclusief spannende en leuke seks
  • Je wil meegaan in de wereld van de ander en de interesses en hobby’s van je grote liefde delen
  • Je past je aan en neemt dus alles voor lief. Ook dat hij/zij al kinderen en een ex heeft. Jullie liefde heelt alles en iedereen:- ).

Knelpunten algemeen

Vaak zijn er weinig ruzies. Dit uit een onbewuste angst om de liefde van je leven kwijt te raken.

Knelpunten stiefstellen

Daarom bijten stiefouders hun tanden op elkaar, cijferen zichzelf weg en praten met moeite over dat ze zich buitengesloten voelen of andere lastige emoties. Bio-ouders ‘pleasen’ om de boel bij elkaar te houden.

Tip!  Balans vinden

Een balans vinden tussen overgave en  je eigen leven leiden. Ook al ben je nog zo verliefd. Dit is de suggestie voor stellen in het algemeen. Voor stiefstellen is het super belangrijk om NU al te gaan communiceren over de knelpunten en emoties.

Verdiep je in de kenmerken van het stiefgezin. En geef vooral je eigen leven niet op.

Fase 2: Nestvorming (duurt 2 tot 3 jaar)

  • Dit is de volgende fase in de zes fases voor stellen in het stiefgezin
  • Je gaat samenwonen en bouwen aan een eigen nestje
  • Het seksuele leven is minder heftig dan in de eerste fase
  • De irritaties en spanningen die eerder onderdrukt werden, komen nu naar voren omdat je onder een dak leeft
  • Hierdoor wil je meer zekerheid hebben over de toekomst
  •  ‘Wat is er mis met ons’, is een vaak gehoorde kreet.

Knelpunten algemeen

Wat eerst vreemd maar ook aantrekkelijk was aan je partner, groeit nu uit tot een bron van irritatie. Ook vrienden en familieleden kunnen spanningen veroorzaken.

In fase twee in de zes fases voor stellen in het stiefgezin, komen er discussies omtrent de rolverdeling.

Knelpunten stiefstellen

Je raadt het al. Daarnaast leiden het gedrag van stiefkinderen en exen tot (extreem veel) spanning. Wat is de rol van een stiefouder? Wie draagt zorg voor de opvoeding en het huishouden? Hoe ga je met elkaar om?

Tip! Leer constructief ruzie maken

Ga nu constructief in gesprek te gaan met je lief, over de kleinste dingen die je dwars zitten over het stiefgezin.  Maar dan wel vanuit jezelf. Zonder te oordelen en te klagen of kritiek te leveren.

Door kleine kwesties uit te praten, leer je communiceren. Zo kun je later ook grotere problemen oplossen zónder dat het uit de hand hoeft te lopen.

Fase 3: Zelfbevestiging (duurt 3 tot 4 jaar)

  • Nu keer je meer tot jezelf, wie jij bent, wat jij wilt, los van je partner
  • De relatie groeit als de partners in de liefdesrelatie zelfstandig ook groeien
  • Toen je verliefd was, gaf je alles op voor je partner. Nu trek je meer je eigen plan
  • Ook hier moet balans komen tussen de relatie en het individu.

Knelpunt algemeen

De zoektocht naar meer persoonlijke vrijheid kan leiden tot conflicten. Vooral als een van de partners juist naar meer samenzijn verlangt. Degene met het minst zelfvertrouwen zal zich proberen te verstoppen in de relatie. En de ander tegenhouden om zich te ontwikkelen. Waarom? Puur uit angst dat de relatie eronder zal lijden.

Knelpunten stiefstellen

 Als je je onzeker voelt als stiefouder over je positie, kun je gaan duwen en trekken aan de biologische ouder. Kritiek geven en eisen stellen, horen hierbij. Of jezelf steeds meer terug trekken. De bio-ouder wordt steeds meer een pleaser richting zijn kinderen en ex.

Tip!  Leer compromissen sluiten

Koppels die de kleinere dingen uitgepraat hebben, zullen het minder moeilijk hebben. Toch kunnen de discussies lang blijven doorwerken. Maar opgeven mag hier geen optie zijn.

Balans vinden tussen grenzen stellen en compromissen vinden. Dat is de kern. Ook over de problemen over het stiefgezin.

Fase 4: Samenwerking (duurt 5 tot 14 jaar – de moeilijkste fase)

  • De relatie biedt nu zekerheid en veiligheid
  • Vanuit die basis kun je eigen ontwikkelingen doormaken. Dit vraagt steun van de partner. Maar nieuwe impulsen van buitenaf geven ook de relatie nieuwe impulsen.
  • Gezamenlijke project zijn belangrijk, zoals reizen of een zaak beginnen.

Knelpunten algemeen

 Dit is de moeilijkste fase. Alles lijkt vanzelfsprekend en je uit te weinig waardering. Of je groeit uit elkaar. De lijn tussen aparte activiteiten die de relatie versterken of verzwakken is helaas flinterdun.

Knelpunten stiefstellen

Alsof die algemene knelpunten niet genoeg zijn, komt dit er nog bovenop; De kinderen, stiefjes en exen en hun gezinnen zijn ook continue in verandering. Het worden pre-pubers, pubers en jongvolwassenen met alle problemen die daar bij horen.

Tip! Vrijgevigheid en loslaten

Gun je partner tijd en ruimte voor zichzelf. Hoe minder bezitterig je bent, hoe beter. Maar houd je eigen grenzen goed in de gaten. Goede communicatieskills blijven belangrijk.

En een balans vinden in tijd en aandacht voor jullie als stel, je eigen kids, de stiefkids en het geheel. Daarnaast heb je ook de relatie met de ex te onderhouden.

Fase 5: Aanpassing (duurt 15 tot 25 jaar)

• Je went steeds meer aan elkaar, en neemt veranderingen op de koop toe, in plaats van telkens de relatie in vraag te stellen. De partners zien in dat je elkaar niet kunt veranderen.
• Als je het zolang hebt volgehouden, voelen de meeste koppels in dit stadium zich happy. Vriendschap, je gezamenlijke verleden en het gezelschap is belangrijk.
• Op seksueel vlak is dit vaak een mooie periode, doordat er meer zelfvertrouwen is en veiligheid tussen de partners.
• Aan de andere kant komen ook problemen naar voren en kun je gaan twijfelen over de toekomst. Je denkt dat de ander niet meer verandert. Door elkaar te aanvaarden met de goede én slechte kanten, duikt het gevoel op dat verandering niet meer mogelijk is. Het zelfverzekerde gevoel kan omslaan in depressie en de partners willen zich weer speciaal voelen.

Knelpunten algemeen

Koppels veronderstellen allerlei dingen over elkaar, zonder te toetsen of dat nog klopt. Je denkt dat je elkaar door en door kent en bent niet meer zo geïnteresseerd in bv het innerlijk leven van de ander.

Het leven samen kan een sleur worden en de gedachte om het bijltje er dan maar bij neer te gooien kan zomaar toeslaan.

Knelpunten stiefstellen

 De stiefjes en kinderen groeien op van puber naar jongvolwassenen. En gaan het huis uit. Dit brengt vaak extra problemen met zich mee.

De tijd voor elkaar als stel schiet er vaak bij in. Het is lastig om elkaar echt te blijven zien en horen met aandacht en begrip.

Tip: Naar elkaar luisteren

 Blijven praten, en vooral ook luisteren naar elkaar. Elkaar blijven ontdekken en het leuk hebben samen. Geniet van wat goed gaat, hervind je rol in het samengestelde gezin.

Misschien wil je het opvoeden steeds meer aan je partner overlaten? Of voel je je nu toch zo betrokken dat je die rol meer gaat innemen?

Fase 6: Hernieuwing (duurt 25 tot 50 jaar)

• Deze fase is vaak het intiemst en het meest romantisch
• Je hebt een gezamenlijk verleden en je voelt voldoening dat je het zo goed voor elkaar hebt.
• Samen herinneringen ophalen is een belangrijk deel van deze fase
• De meeste stellen voelen zich veilig en vertrouwd met elkaar, dit geeft ontspanning en plezier
• In deze fase is “ik hou wel van je maar….” het minst waarschijnlijk.

Knelpunten algemeen

Als je elkaar zo lang kent, kan het moeilijk zijn om onderwerpen aan te kaarten als nieuwe, persoonlijke verlangens en behoeften.

Ook het doorbreken van oude patronen in de relatie wordt lastiger. Bovendien kunnen gezondheidsproblemen een zware wissel op de relatie leggen.

Knelpunten stiefstellen

Er kunnen knelpunten ontstaan over de rol van opa en oma in het stiefgezin als de exen nog steeds de ‘nieuwe’ partner niet geaccepteerd hebben.

Dit geldt ook voor volwassen stiefkinderen die geen band hebben met de stiefouder. Dit kan tot problemen leiden in de partnerrelatie.

Tip! Geduld en begrip opbrengen voor elkaar

En bewust genieten van wat goed gaat. Dankbaar zijn voor wat je samen hebt opgebouwd. De andere tips gelden uiteraard nog steeds. Een goede balans tussen samen zijn en je eigen leven leiden.

Praten, praten en praten als het niet lekker loopt en ook over wie je nu bent en wat er nu in je omgaat. Hernieuwde seksualiteit is nu ook nog steeds mogelijk.

Conclusie over zes fases voor stellen in het stiefgezin

De relatie tussen jou en je partner is als een kunstwerk dat je samen creëert en blijft creëren. Het is een van de mooiste en belangrijkste elementen in het leven, als je het mij vraagt.

Het kan heus zo zijn – weet ik uit eigen ervaring – dat het niet lukt om samen oud te worden. Dat je ondanks een heleboel efforts toch uit elkaar groeit.

Maar hoe meer kennis je hebt, hoe groter wordt de kans van slagen. De inzichten van relatietherapeut Andrew Marshall helpen om je relatie voor altijd te laten voortduren. Dat is wat we allemaal eigenlijk willen, toch.

Meer blogs lezen? Dat kan!

Ruzie over stiefkind

Of dit blog is misschien ook interessant voor je?

Maak nu al vakantieplannen voor de zomer met  je samengestelde gezin

 

 

corona en je stiefgezinAnnette van der Maarel is coach en counsellor voor stiefmoeders en stiefvaders in het samengestelde gezin. Voor meer geluk, rust en plezier thuis.

 

Mail naar a.vandermaarel@hotmail.com als je in aanmerking wilt komen voor een gratis en vrijblijvende strategiesessie van 30 minuten. Je hoort snel of je uitgekozen bent!

Wil je dit delen? Dank!
Share

Ruzie over stiefkind

Ruzie over stiefkindRuzie over stiefkind – dat komt helaas veel voor.  Terwijl je echt een fijne partner hebt. Je vult elkaar aan. Je kunt samen lachen.  En toch wrijft het. Elke keer als je stiefkind er weer is. Ruzie over stiefkind – het kán ook anders! In dit blog zeven tips die helpen.

Ruzie over stiefkind

Je relatie met je partner is goed. De basis is stevig. En toch ga je twijfelen elke keer als je stiefkind er is. Want dan krijg je de kriebels. Het wringt en wrijft.

De ergernissen gaan vaak over de kleinste dingen, maar helaas lopen die uiteindelijk hoog op.  Vaak barst de bom op een gegeven moment.

En je zegt de vreselijkste dingen tegen je partner over je stiefkind.  Of je krijgt heftige ruzie waar je dagen lang nauwelijks van kunt slapen. Herkenbaar?

Waar ligt dat nou aan

Als jij je in dit verhaal herkent, doe je het in feite heel goed. Want je ergert je aan je stiefkind, maar je reageert het niet op haar af.  Verstandelijk begrijp je namelijk allemaal wel dat…

  • Je stiefje er ook niks aan kan doen
  • Je stiefkind het moeilijk heeft met 2 huizen en 2 gezinnen
  • De ex niet wil samenwerken en dat het invloed heeft op de kids
  • Je stiefzoon aan het puberen is, en dat ís nu eenmaal moeilijk
  • De ouders van de ex zich afgewezen voelen en daarom stoken
  • Je stiefdochter een moeizame relatie met haar moeder heeft
  • De familie van de overleden partner van je man jou niet zien zitten
  • Je stiefkinderen zorgen voor spanning, maar dat jij daar anders mee om zou kunnen gaan
  • Je stiefkinderen nog klein zijn en jij volwassen bent
  • Of allerlei andere oorzaken….

Je wéét het wel

Toch gebeurt het, elke keer weer als ze binnen komen met hun weekendtassen.  Je loopt op eieren, je voelt je prikkelbaar of bent doodop –  vooral voel je je niet ontspannen. Niet gelukkig.

Terwijl je dat absoluut wel bent met je lief.  Dit is de man van je leven (of vrouw, dat kan ook natuurlijk), je kunt zo heerlijk samen lachen en zo goed met elkaar praten.

Maar ja. Praten over zijn kinderen en hoe jij je ergert aan al die kleine dingen, dat gaat niet.  Hij is veranderd en geeft je niet meer gelijk. Hij verdedigt zijn kids steeds heftiger.

Ruzie over je stiefkind

Jij probeert het al zo lang goed te doen. En kunt het niet langer verdragen dat ze te lang in hun bed liggen,  klagen over taakjes in huis of over het eten dat je met liefde voor ze hebt gekookt.

Je kunt het niet meer hebben: Die hemelende puber-ogen. Het gekrijs van peuters omdat ze geen snoepje meer mogen. De aandacht die ze opeisen van hun vader. De tranen, de herrie, de chaos en de rommel.

Wat kun je hier nu in vredesnaam aan doen?

Je bent niet alleen hierin, lieve bonusmama. En geloof me,  je kunt je situatie en je gezin veranderen.  Je kunt er iets aan doen waardoor het beter wordt. Waardoor je meer rust ervaart, meer vreugde, voldoening en vrolijkheid.

Deze tips zijn het begin. Ze vormen de basis.  Probeer het maar uit.

Tip 1: Relax baby!

Realiseer je dat je uitgeput kunt raken. Dat de kinderen energie wegvreten.  Dat je prikkelbaar wordt omdat het te druk in je hoofd wordt. Dat reageer je dan af op je partner.

Cool down en relax! Een feelfood filmpje kijken kan wonderen doen. Net als slapen, rusten, wandelen, mediteren, koekjes bakken, breien of kleurplaten kleuren.  Of even een potje huilen – dat kan ook opluchten…

Houd je energie-niveau in de gaten. Als je kopje vol is – ga dan niet door.  En reageer je dan niet op de kids af. En ook niet…. op je partner.

Tip 2 – Actief luisteren

Het is nodig om met je lief te praten. Pak het eens anders dan je gewend ben:

Ga niet zelf praten. Maar luister. Stel je lief vragen over hoe het voor hem is, wat hij denkt en voelt en ervaart.Actief luisteren betekent dat je hem laat weten dat je hem gehoord hebt.

‘Dus als ik het goed begrijp, vind jij het lastig om in het midden te staan. Tussen mij en je zoon in. Klopt dat?’ 

Als de sfeer vriendelijk en open is – dan ga jij ook vertellen hoe jij het ervaart. Ik zeg het nog een keer: Hoe JIJ het ervaart. Dus niet wat de stiefjes allemaal verkeerd doen.

Tip 3- Je wensen aangeven

Je hoeft niet alles via je partner te communiceren met je stiefkinderen. Je kunt dingen direct tegen de kids zeggen.  Doe het vriendelijk. En geef meteen wat alternatieven voor oplossingen. Zoals:

‘Ik ben vandaag moe en kan niet tegen muziek in de huiskamer. Jullie kunnen of je oortjes in doen. Of je gaat even op je kamer luisteren ‘.

Als je dit leert – hoef je niet te klagen bij je partner.  En krijg je geen ruzie…

Tip 3 – Onderliggende emoties begrijpen

Leer begrijpen waar de ruzies over gaan. Wat ik denk? Dat het je ráákt als je irritaties voelt.

Stiefouders voelen zich als outsiders. Ze hebben weinig controle of voelen zich jaloers. Bio-ouders willen iedereen tevreden houden: kinderen, ex en partner.

Analyseren helpt.  Dan kun je het concreter en simpeler maken. En denken: ‘Ok, ik ben boos, maar eigenlijk voel ik jaloezie’.

Niet makkelijk. Misschien de grootste uitdaging.  Maar zo worden we volwassen, evenwichtig en steeds een beetje wijzer. En wordt de relatie met onze partner ook meer volwassen ;-).

Tip 4 – Kwetsbaarheid tonen

Als je namelijk je broosheid  kunt laten zien aan je partner, zal hij je niet terechtwijzen of afwijzen. Dan is het makkelijker voor hem om met compassie te reageren.

Want als je boos en kritisch op hem bent, zal hij zich verdedigen. En zijn kind ook…

Durf kwetsbaar te zijn! Dat is moedig. Je zult versteld staan over hoe anders je partner reageert.

Tip 5 – Om hulp vragen

Als je kalm naar je eigen emoties kijkt, dan kun je er ook uit filteren wat je in de praktijk wilt veranderen. Maak er eens een vraag van aan je partner:

‘Kunnen we het hebben over het huishouden? Het voelt niet eerlijk dat de kinderen op de bank hangen en ik aldoor de vaatwasser inruim. Wat zijn jouw ideeën hierover?’

Geef je partner de ruimte om met oplossingen te komen. Nog beter: Betrek de pubers erbij en organiseer een familie-overleg.

Tip 6 – Quality-time

Neem tijd ook voor je relatie met je man als de kids er zijn. Misschien voel je je jaloers omdat hij aandacht heeft voor hun – en niet voor jou. Plan mini-dates in . Zo kun je de irritaties en ruzies voor zijn.

In plaats van je te ergeren aan dat de pubers uitslapen, maak je er gebruik van!

Ga gezellig ontbijten als de stiefpubers uitslapen.  Een spelletje spelen of wijntje drinken bij de houtkachel is ook een fijne date als de grote kids op hun kamer gamen of de kleintjes naar bed zijn.

Geniet vooral bewust van de tijd samen!

Tip 7 – It takes two to tango

Laat je lief dit artikel lezen – en vraag hem of hij oplossingen heeft. Samen sta je sterk. Samen ben je eigenlijk een heel goed team!

Het is namelijk niet jouw schuld dat je ruzie krijgt over je stiefgezin. Het is ook niet de schuld van je partner, of die van je stiefkind. Of van de ex.

Het probleem zit hem in de ingewikkelde lijntjes, relaties en complexe dynamiek van het bonus-gezin.

Meer kennis hierover kan een deel van de lading wegnemen. En je aldoor terugbrengen naar waar het om draait. Jullie liefde. Jullie toekomst samen.

Meer lezen?

manipulerend stiefkind

Communiceren met je stiefkind – zo doe je dat!

Heb je hulp nodig?

Annette van der Maarel

Ik begrijp hoe moeilijk het is – en nu helemaal tijdens de corona pandemie en we ook nog zo op elkaars lip zitten. Daarom bied ik een gratis en vrijblijvende strategiesessie aan van 30 minuten.

Mail naar a.vandermaarel@hotmail.com en je hoort snel of je uitgekozen bent voor deze sessie.

Annette van der Maarel is coach en counsellor, ze begeleidt al jaren stiefmoeders op weg naar meer rust, geluk en plezier in hun samengestelde gezinnen.

Wil je dit delen? Dank!
Share