Minder rivaliteit tussen je stiefjes en bio-kinderen

´We proberen ze zo gelijk mogelijk te behandelen, maar onze kinderen en stiefkinderen zijn nooit tevreden. Weet jij een oplossing, Annette?´

Het is weer bijna vakantie. Zie je er ook  tegen op om dagen met je stiefkinderen en eigen bio-kindjes door te brengen omdat ze blijven hakketakken, ruzie maken en jaloers op elkaar zijn?

Deze hulpvraag over rivaliteit kwam toevallig twee keer langs in mijn praktijk de afgelopen tijd. Waar komt die rivaliteit in je stiefgezin nu vandaan? En misschien belangrijker: wat kun je er aan doen als ouder en stiefouder? Want geloof me, er is wat aan te doen. Met nieuwe inzichten en praktische tips kun je relaxt de vakantie in en de beste stiefmoeder uit jezelf halen!

EERST WAT FEITEN

Volgens Marcel Rufo, kinderpsychiater uit Maryland, VS, is er na zes jaar geen verschil meer tussen wat bio-stief-half broers of zussen voor elkaar voelen.  Zijn onderzoek wijst:

–        Hoe langer de kinderen met elkaar omgaan en aan elkaar wennen, hoe beter het gaat

–        Hoe dichter bij elkaar in leeftijd hoe beter het gaat

–        Hoe jonger de kinderen zijn, hoe beter het gaat

VIJF STAPPEN

Waar ligt het nu aan en wat kun je doen?

1)     Gezin in duigen

Een stiefgezin is gebouwd op de scherven van een oud gezin. Het gevoel van verlies kan jaloezie opwekken, zoals: ‘jij woont wel altijd bij je papa, waarom kan ik dat niet?’ Geef je genoeg ruimte om gevoelens en gedachten over de scheiding te ventileren? Het kan zomaar zijn dat je (stief)kind weer even een moment van rouw ervaart.

DOEN: Stel open vragen en luister oprecht, zonder adviezen te geven, en als je kind aangeeft dat het er nu niet over wil praten, probeer het dan een andere keer.

2)     Gelijke behandeling

Kinderen voortrekken is geen goed idee, daar zijn we het vast over eens. Maar gevoelens zijn wat ze zijn, die heb je of heb je niet. Het is ook niet erg om meer voor je bio-kind te voelen. Je stiefkind heeft dat waarschijnlijk ook met z’n bio-ouders. Accepteer dat het anders is. Als die lading weg is, schep je meteen ruimte voor gelijkwaardigheid in je gezin.

DOEN: Leg uit dat ieder kind van nature van hun biologische ouder houdt, maar dat je na verloop van tijd óók van je stiefouder of -kind kan gaan houden. Maar dat dit niet moet. Leg ook gewoon uit dat je stiefzoon vandaag meer aandacht krijgt omdat hij daar behoefte aan heeft en dat de anderen daarna weer aan de beurt zijn.  Duidelijkheid schept rust.

3)     Hunkering naar aandacht

Je kind heeft jou al lang niet gezien (of je stiefkind zijn vader). Ze heeft daarom sterke behoefte aan AANDACHT nu, en die wil ze niet delen met haar broertje en al helemaal niet met de stiefzus die misschien wel permanent bij jullie woont. Als je niet genoeg aandacht krijgt, dan kun je er om gaan strijden.

DOEN: Ruim heel bewust tijd in voor aandacht. Vooral bio-kinderen hebben behoefte aan tijd alleen met hun bio-ouder. Hoe lastiger het gedrag, hoe groter de behoefte aan aandacht! Een kwartier volledige aandacht per kind kan al wonderen doen (wel even je smartphone opbergen J). Of een middagje alleen met een kind naar de film, stad of voetballen is ook een goed idee.

4)     Wisselen

De oudste wordt opeens een middelste. De jongste is niet meer de jongste. Dat geeft een heleboel verwarring. Vooral rond de overdracht, ‘het wisselen’ zoals wij dat thuis noemen, kan dit fenomeen sterk spelen. Let er maar eens op of je kids opeens gaan bokken, mopperen, dwars doen, of zich juist helemaal terug trekken. Dat is een teken dat ze er moeite mee hebben.

TIP: Negeer ongewenst gedrag en maak écht contact met het kind of stiefkind vanuit een milde, vriendelijke houding. Benadruk het positieve.

5)     Jaloers

Als kinderen niet helemaal lekker in hun vel zitten, gaan ze zich vergelijken met elkaar. Of kids kunnen jaloers worden op stief- of halfbroertjes en zusjes die wél drie keer per jaar op vakantie gaan en merkkleding dragen. Jaloezie en rivaliteit gaan vaak hand in hand. En jaloezie heeft vaak weer te maken met een gevoel van minderwaardigheid.

TIP: Stimuleer eigenwaarde: Benoem het unieke in je kinderen.  En ik zeg het weer: Je kids hebben exclusieve aandacht nodig.  Begrip, waardering en tijd zijn belangrijker dan spullen!

Meer lezen? ´Halve broers en boze stiefzussen´ artikel van Tina De Gendt www.psychologies.be

Of misschien is dit artikel ook aardig om te lezen:

manipulerend stiefkind

Wat is jouw ervaring met rivaliteit in je stiefgezin? Heb je tips die je wilt delen? Plaats ze in een comment hierbeneden, daar hebben we allemaal wat aan! Dank je!

Annette van der Maarel is coach en counsellor (daarnaast ook ervaringsdeskundige). Ze is ervan overtuigd dat je met kleine stapjes veranderingen kan doorvoeren.rust balans In jezelf. En daarmee kun je ook je gezin helpen om zich net wat anders op te stellen. Voor je het weet krijg je de ene positieve ervaring na de anderen. Hulp nodig? Kijk hier voor het aanbod.

Wil je dit delen? Dank!
Share

2 gedachten over “Minder rivaliteit tussen je stiefjes en bio-kinderen”

  1. Ik heb het idee dat mijn oudste stiefzoon van 19 jaloers is op mijn eigen zoon van 14. Alles wat ik voor mijn eigen zoon doe of de dagen dat mijn zoon bij mij is is voor mijn stiefzoon te veel. Ik heb 3 stiefzonen alleen de oudste reageerd zo. Mijn 3 stiefkinderen zijn altijd bij mij en mijn huidige partner aangezien hun moeder overleden is, heeft dat er misschien mee te maken?mijn eigen zoon en dochter zijn 50/50 bij mij en mijn ex. Ik behandel ze allemaal gelijk en sta voor allemaal klaar maar die jalozie maakt t lastig en wil niemand achterstellen en probeer dat dan ook niet te doen maar de dagen dat mijn kinderen bij mij zijn wil ik er ook voor ze zijn en moet dan de aandacht verdelen.

    1. Beste Stief(Mama),

      Ja, dat zou goed kunnen, vertrouw maar op je gevoel. Was er eerder wel een klik tussen jullie? Of is die er nooit echt geweest? Dat kan namelijk ook – en dan heb je nog een drempel om te nemen. Drie fulltime stiefpubers is een hand vol en wat ik zo lees doe je het heel erg goed! Ik kan me goed voorstellen hoe moeilijk dit voor je moet zijn, stiefmama. Hoe dan ook – hoe goed je je best ook doet, hoe gelijk je ze behandelt, hij voelt zich toch achtergesteld. Met nadruk dus op VOELT zich achtergesteld. Dit is weer een soort trigger voor jou – klopt dat? Het wekt bij jou weer een gevoel van onrechtvaardigheid, want jij doet immers je best voor allemaal! Klopt dat? Dit geeft hoogst waarschijnlijk nog een extra spanning, die hij weer waarneemt in jou, waardoor je stiefzoon zich nog meer benadeeld voelt. En zo krijg je een steeds negatievere spiraal.

      Wat zou je doen bij je bio-kind als hij zich achtergesteld en jaloers zou voelen ten opzichte van zijn zus? Zou je met hem in gesprek gaan? En proberen uit te vinden waar dat gevoel vandaan komt? Zou je proberen uit te leggen dat voor jou rechtvaardigheid heel belangrijk is en dat je je best doet om de aandacht gelijk te verdelen? Je zou zijn gevoel serieus nemen, toch? Je zou zeggen:´Ik vind het heel naar voor je, dat je je zo voelt. Maar ik wil dat je weet dat ik ook van jou houdt ook al is het weer op een andere manier´ Zou zoiets helpen, stiefmama bij je stiefzoon?

      Dan vraag ik me af waar bio-papa is in dit verhaal! Het zou een goed idee zijn dat je oudste stiefzoon meer exclusieve tijd en aandacht krijgt van zijn vader als jouw kinderen er zijn. Dat bio-papa sowieso al zijn kinderen om de beurt zijn exclusieve tijd geeft. Al is het maar 15 minuten per kind per dag, en dan zou je kunnen beginnen met de dagen dat jouw kids er ook zijn. Samen iets doen – dat werkt het beste voor pubers. Samen sporten, gamen, een ouderwets spelletje doen. Stoeien is misschien wel het beste! Lichamelijk een beetje rouwdouwen met zijn vader. Dat helpt spanning te verminderen en verbinding te voelen. In die tijd kun jij weer fijn exclusieve aandacht besteden aan jouw twee kids (het liefst ook om de beurt) want zij hebben jou ook nodig! Ik hoop dat je wat met deze adviezen kunt, en laat maar weten als je het hebt uitgeprobeerd! Succes en sterkte, hartelijke groet Annette

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *